Monthly Archives: December 2010

Kan Testi (31/12/2010)

Benim gibi garantici bir insan evde yapılan testle tatmin olur mu hiç? Hemen bir sonraki sabah kan testi yaptırmaya gittim iş yerime yakın bir yere. Öğleden sonra 13:30’da alabilirsiniz sonucu dediler. Akşama arkadaşlarım gelecekti ve ben de öğlen 1 gibi evde olmayı planlamıştım. Dedim siz email ile gönderin bana sonucu hatta ben ararım öncesinde. Neyse evde börek yapıyorum bir yandan, bir yandan merak ediyorum sonucu. Saat 13:30’u 5 dakika geçti ben telefon başına geçtim. Sabah test yaptırmıştım sonucunu öğrenecektim dedim, adımı söyledim. Hattın diğer ucundaki hatun pozitif dedi. Ben musmutlu oldum. Tamam dedim içimden 2. basamak da atlatıldı, sırada ne var? Tabi bu sevinç ile kaygı aynı anda yaşanıyor. Acaba diyorum bizim embriyo uterusa indi mi yoksa tüpte mi kaldı? Ya tüpte kaldıysa ve dış gebelik olursa. O zaman ameliyat ile alacaklar mı tüplerden birini? Yok diyorum pozitif düşün, henüz bir şey yok. Birazdan arkadaşlar gelecek sen pasta böreğe konsantre ol, etrafında öğrenci yok hazır ve sevdiğin yerdesin mutfakta! Yarım saat sonra ilk arkadaş grubu geliyor 2 kişi artı bir de bebek. Bebis Deniz’e bakip Amanın ne tatlı olmuş, maşallah diyip içimden de inşallah Allah’ım biz de bu günleri görürüz diyorum. Akşama 4 çift artı 2 bebek toplanıyoruz. Çok eğlenceli bir akşam geçiriyoruz. Bebekli çiftler 9:30 gibi ayrılıyorlar. Biz çocuksuz iki çift kalıyoruz. Ne yapsak acep? Yılbaşı kutlama adeti yoktur bizde. Arkadaşlarım da sıradan bir akşam niyetine bizdelerdi zaten. Diyoruz hadi hava alalım Bebek’e inip kahve içelim. Buz gibi bir hava ama ben musmutlu 🙂 2011’e hoşgeldin diyorum içimden, inşallah bebeğimi kollarıma alacağım yıl olacaksın!

Advertisements

İlk Heyecan (30/12/2010)

Tarih 30 Aralik 2010 gunlerden Persembe. Is cikisi eve donuyorum. Aklimdan acaba bir test alip yapsam mi diye geciriyorum. Once icimdeki ses “hayır hayır Cumartesi’ye kadar bekliycem“ diyor, sonra “tamam testi yapıcam ve sonucu görücem yoksa yok napalım” diyordum. Bu iki düşünce arasında gidip geldim yol boyu. En son kapıdan girerken artık ikinci düşüncenin etkisinde olduğumu biliyordum. Hadi bakalım dedim ve 3 damla damlattım testteki ufak deliğe. Diğer taraftan heryerin ıslanıp T noktasında çizgi oluştuğunu gördüm ve ben sürekli iki çizgi aynı anda çıkacak diye beklediğimden, hayır yok diyip yatak odasına geçtim. Ev kıyafetlerimi giydim ve “hadi bir kere daha bakayım hep sürekli 1 dakika sonra bakın demiyor mu” diyor bir yandan da yok canım ilk başta çıksa çıkardı diyordum. Bu düşüncelerle ikinci kez baktım. Aman Allah’ım o da ne. Hafif bir ikinci çizgi. Hafif mafif ama orada işte. Okuduğum bloglardan da biliyorum hafif pembemsi bile olsa ikinci çizgi var kabul ediliyor ve pozitif sonucu çıkıyordu. O anda iki elimi birden ağzımın üzerine götürüp heyecanla nefes alıp veriyor bir yandan da gülümsüyordum. O anda hemen C’yi arayıp eve gel desem mi diye düşündüm ki aynı anda telefonum çalmaya başladı. Hissetmiş gibi C arıyordu. Şirkette yılbaşı kutlaması var ben biraz gecikicem diyordu. Ben de ona ama çabuk gel, hemen gel, koşa koşa gel diyip duruyordum. Bir yandan hemen söylemek istiyorum bir yandan da adam bi eve gelsin ondan sonra söyle diyordum. Ama zaten C benim bu heyecanımdan dolayı ufaktan kıllanmıştı bile 🙂 45 dakika sonra geldi eve. Ben önce gayet her sey normalmis gibi gün içinde ne yaptığımı anlattım azıcık. Bu sirada yataga uzanmisiz yanyana. Klasik bir aksam gibi bir yandan dinleniyor bir yanda konusuyoruz. Ben son zamanlarda dilimize düşmüş olan bir repliği çevirip şöyle dedim: “Herkesin yavrusu var, bizim bile!!!!*” C saskin saskin bakiyor bana. Ben de evet evet gel bak diyerek çeke çeke banyoya götürdüm, iki çizgiyi gösterdim. İkinci çizgi kaldıkça iyice belirgin hale gelmişti. Sarıldık birbirimize, çok şükür Allah’ım dedim içimden, her şey için!

* Son zamanlarda laptop’umdaki duvar kagidimda baba ve ogul filler vardi. Yaklasik 15 gun once “herkesin yavrusu var, filin bile…” diyerek kaldirmistim. O gunden sonra C ile surekli birbirimize bakip bu repligi tekrarliyorduk.

Hoşgeldim

Bebekli blog dünyasına hoşgeldim 🙂 Bu blogda bebişimi beklerken yaşadıklarım/yaşayacaklarım ve Allah kısmet eder de birbirimize kavusursak bebişimle olan günleri anlatacağım bir blog olmasını umuyorum. Hadi bakalım.