17. Hafta Bitti ve Son Doktor Kontrolu

Dün 17. haftamızı da bitirdik ve bugün yepyeni bir haftaya merhaba dedik. Böylece 4. ayı da resmen tamamlamış olduk. Zaman yine hızla geçiyor, 3 hafta içinde yarısı bitmiş bile olacak. Yarıdan sonrası iyice hızlı geçiyor diyorlar bakalım gerçekten de öyle mi olacak.

Bu sabah fotoğraf çekmeyi unuttuk 😦 Arabamız tamirde olduğu için otobüste trafikte gitmeyeyim diye alel acele evden çıktım. O nedenle de aklıma bile gelmedi ama yarın sabah hemen bir tane çektirirsem 1 günden bir şey çıkmaz diye düşünüyorum. Çekince buraya eklerim. Bakalım göbüş büyümüş mü? (Bir sabah sonrasinda cekilen fotograf yanda. Nasil?) Bana göre bayağı büyüdü ama hala kimse hamile olduğuma inanamıyor. Hastanede de tansiyonumu ölçen hamşire gebelik var mı diye sordu. Ben de var dedim, aslında 17 haftalık ama belli olmuyor pek diye de ekledim. Hatun suratıma bakıp şaka mı yapıyorsunuz dedi. Oradan sekreter hanım da cidden mi diye sordu. Evet yahu dedim, kalktım gösterdim, bakın var aslında ama siz görmüyorsunuz dedim. Ona da güldüler 🙂 Moralim yerine geldi diye espri yaptım. Ultrasonda gelişimi normal çıktıktan sonra karnımın büyüyüp büyümemesi çok da önemli değil. Hatta böylesi daha iyi, hala eski kıyafetlerimi giyebiliyorum 🙂 Şimdiden koca göbek olarak dolansam herhalde sonlara doğru çok bıkarım. Gerçi her halukarda sonlara doğru sıkılıcağım ama olsun.

Salı günü doktor randevumuz vardı yukarıdaki muhabbetten de anlaşılacağı üzere. Her zaman ki gibi bacaklarını bağdaş kurmuş bir halde karşıladı bizi ufaklık. Ben de “aha anasına çekmiş” dedim 🙂 Ben de sandalye üzerinde bile doğru dürüst duramayıp hemen bağdaş kurarım. Tabi ortam müsaitse 🙂 Bebikimiz sağlıkla gelişimini sürdürüyor. İnşallah her şey yolunda gitmeye devam eder de sağlıkla kavuşuruz yavruşa. 3 boyutlu resim çekerken bir eliyle gözünü ovuşturup durdu minik. Sanki bi rahat bırakın ya der gibi bir hali vardı. Kalp atışları güzeldi. Bir de hıçkırıp duruyordu. Asistan doktor abla fotoğraf çekmek için sabitliyor, bizim ki hık hık şeklinde tüm vücuduyla hıçkırıyordu. Ay bu ne sevimli diyip ekrandan sevdim kendisini. Sonra da doktora “yahu daha doğmamış bebek sevilir mi” dedim, doktor da “sevilmez mi hiç hem de nasıl sevilir” dedi. Şimdi heyecanla bekliyorum ufaklığı.

Bu hafta 4’lü test için kan verdim. Bir sonraki randevu 4 hafta sonra. Ayrıntılı ultrason yapılacak sanırım. O randevudan 2 hafta sonra da başka bir hocaya yönlendirip bir de onun bakmasını isteyeceklermiş, gözlerinden bir şey kaçmasın diye. Ondan 2 hafta sonra da şeker yükleme testimiz var. Ablamda ciddi bir gebelik şekeri mevzusu çıktığı için ben de bunu sürekli doktora hatırlatıp soruyorum. O da hamurişindne uzak dur, ne olur ne olmaz dedi. 24. haftadan önce yapmanın bir anlamı olmadığını o nedenle 24’ü beklememiz gerektiğini söyledi. Peki dedim ben de. Karnımdaki döküntüler için de bu kadar erken çıkmaz ve bu kadar uzun sürmez alerjik bir şey olması ihtimaline karşı tekrar bir dermatoloğa görünmemi söyledi. Bu ara döküntüler azaldı bayağı. Ben de yeniden biraz daha çıksın da öylesi gideyim diye bekliyorum. Bakalım belki de tekrar çıkmazlar (inşallah).

Haftasonu FGE’lere kahvaltıya gideceğiz. 2 tane yavru seveceğiz bir kız bir erkek. Bakalım ufaklıklar büyümüş ve yaramazlaşmışlar mı 🙂

Advertisements

Posted on March 31, 2011, in Hafta hafta hamilelik. Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: