Monthly Archives: April 2011

21. Hafta Bitti

Gebeligin son yarisindan bir haftayi da geride biraktik. Bu hafta herhalde digerleri arasinda en hizli gecendi. Yapilacak o kadar cok is, kosturacak o kadar cok yer vardi ki, nasil gecti anlamadim. Haftasonundan beri bir kosturmaca icindeyim. Gun icinde haberlere bakacak firsatim bile olmadi. Bu sabah da C’nin is nedeniyle sehir disina cikacak olmasi erken kalkmamizi gerektirdi ve hic dinlenememis halde basladim bugune. Ama Amerika’da yasayan arkadaslarimizdan aldigim guzel haber sabah sabah beni cok mutlu etti ve tum yorgunlugumu aldi. Oglusumuza bir arkadas geliyor 🙂 Hem de dunyanin diger ucundan. Nasil sevindim anlatamam. Insallah hepimiz hayirlisiyle yavrularimizi kucagimiza aliriz. Ay hala pek mutluyum 🙂

Bu arada Amerika vizemizi aldik, hemen aksamina da bilet isini hallettik. 21-28 Mayis arasi yeniden yeni dunyadayiz kismetse. Oglusa alinacak seyler listesi olusturmak gerek bir ara. Tabi firsat bulursak. Bu yorgunlugun arasinda bir de yarin Ankara’ya gidiyoruz. Yarin ogleden sonra ODTU’de bir seminer veriyorum. Bugun de seminer icin sunum hazirlamakla ugrastim. Son gune birakmaktan nefret ediyorum ama yapacak baska da bir sey yoktu 😦 Olsun, anne, baba, abla ve yegenlere kavusulacagi icin ben yine de pek mutluyum. Sabah erken kalkabilirsek insallah, oglen civari Ankara’da oluruz diye hayal ediyorum bakalim.

Yukaridaki fotograftan goruldugu uzere gobegim bu hafta resmen firladi. Sali aksamindan beri karnim acayip geriliyor, sanki ufaklik yarip cikacak gibi. Ufaklik dedigime bakmayin artik cok guclu bir oglan ve babaycenter’in dedigi gibi “martial arts” olayina basladi. Artik tekmeleri cok guclu ve hizlica hareket ediyor icimde. Bazen o hareket ederken benim icim bir hos oluyor, sanki boyle icim geciyor gibi oluyorum. Oglum yavas biraz diye soyleniyorum tabi bir yandan 🙂 Dun gece C’nin elini alip ufakligin en cok hareket ettigi yere koydum. Aradan 10 saniye gecti guclu bir tekme yedim. C de “oha bu ne ya, alien mi var iceride” diye saskinligini dile getirdi. Bakalim henuz 6.aya yeni basladik. Ileride neler olacak tahmin bile edemiyorum. Bu arada C de artik tekmelerin yani sira hareketlerini hissetmeye basladi. Bu ikimiz icin de heyecan verici bir sey. Gerci C benim kadar heyecanlanmiyor ama olsun 🙂 O da oglus dogunca heyecanlanacak insallah 🙂

Sali gunu doktor kontrolumuz vardi. Alin bakalim 3 boyutlu fotografimiz 🙂 Doktor ust dudaklari Angelina Jolie gibi alt dudaklara gore onde dedi 🙂 Gerci C “ne Angelina’si bari Brad Pitt deseydi ogluma” diye teessuflerini iletti ama olsun. Her sey cok sukur yolunda. Ayrintili olarak bakti doktor, her bir ayrintiyi bize de gosterdi. Kalbinin 4 odacigini bile gorduk. Minyatur bir insanin icimde varolduguna hala inanamiyorum. Doktora her zamanki gibi cok mu hizli kilo aliyorum diye sordum. O da yok canim, manken gibisin dedi (buna pardon ama bi tarafimla guldum 1.60 boyunda bir mankenim ben hehe). Bir de baslangic kilosu olarak ekside basladigin icin baslarda hizli kilo alman normal, once vucudun normal agirligina dogru yaklasacak dedi. Zaten her seferinde ultrason yaparken “zayif oldugun icin her seyi bu kadar net goruyoruz, vaktiniz varsa ben biraz daha bakicam” diyor. Alem adam yahu. Aynaya bakinca ben kendimi kocaman goruyorum ama bugun giydigim elbiseden herkes sadece gobek cikmis, dogum sonrasi bir seyin kalmaz dedi, tabi onumuzde daha 18 haftamiz oldugunu unuttular. Ben o kilolari vermek nasil zor cok iyi biliyorum, tecrubeyle sabit yani.

Hamile yastigim dun geldi. Kendisi ile 1 gece gecirdik. C hic sevmedi, resmen uzerine kuma gelmis gibi hissediyor. Yastigin boyutunu gorunce “ee nerede duracak bu yastik” diye soylenmeye basladi. Sonra “aramiza koyma su yastigi, o diger tarafta dursun” diye isyan bayragini cekti ilk gunden. Sabah da yastigima kotu kotu bakarken yakaladim 🙂 Bakalim alistiracagiz insallah, ama sorun su ki sola donerek yatmam gerektiginden yastigi mecburen aramiza almamiz gerekiyor. Yatagin diger tarafina geceyim desem, orada duvar var ve geceleri tuvalete kalkmak sorun olacak benim icim. Napalim artik C de yakinda alisir diye umuyorum 🙂 Benden bugunluk bu kadar, su sunuma son halini verip biraz da pilates yapmak istiyorum. Bu da baska bir yazinin konusu olsun 🙂

Advertisements

Dolaniyorum ve Tekmeliyorum

Bizim ufaklik iceride aynen bunlari yapiyor. Oradan oraya yuzuyor, karnimin icinde dolaniyor, arada tekme savuruyor. Kimisi cok guclu kimisi zayif tekmeler. Hem disaridan hissediliyor hem de oldukca net goruluyor. Hatta bugun C ve benim disimda ilk defa FUY teyzesi de hissetti bebisin tekmesini ve hareketini. C henuz hareketleri cok anlamiyor ama tekmeleri 4 haftadir hissedebiliyor. FUY teyzesi ise bugun tekmeden once hareketini hissetti ufakligin, sonra da avucuna ufak bir tekme yedi. FUY teyzesi bu bebisin her seyini ilk bilen, hisseden oluyor. Bakalim belki ilk gorenlerden de olur insallah 🙂 FUY teyzesi de gobegimin cikmadigini soyledi, bu ne zaman cikacak meydana bilmiyorum. Su an kilo almis gibi gorunuyorum sadece. Gecenlerde bir arkadasim da “hic hamile gibi degilsin sadece biraz sismanlamis gorunuyorsun” dedi. Yahu hamile birine bu soylenir mi? Hele de kilo takintisi olan birine hic soylenmez. Tamam karnim hemen buyusun, ortaya ciksin istemiyorum/istemiyordum ama artik bu kilolarin vucuduma yapisma nedeni de anlasilsin istiyorum. Haksiz miyim?

Meksika restaurantina gittik bugun FUY’larla birlikte. Tam istedigim gibi olmasa da yemekler idare ederdi. Hala bize nachos diye getirdikleri seyin doritos nachos’dan yapildigina inanamiyorum. Cok ciddiyetsiz bir yer olmus yahu, inanilir gibi degil. Zaten artik italyan yemeklerine baslamislar. Kac yildir yerinde duran meksika restauranti biz bu tarafa geldikten sonra kapaniyor, kismete bak. Yok ama ben kafaya koydum, insallah bir ay sonra Amerika’ya gittigimizde en az 2-3 ogun icin meksika restauranti bulacagim. Tabi bir de guzel lo mein yapan yer bulursam, degmeyin keyfime 🙂 Carsamba sabahi vize gorusmemiz var. Insallah sorunsuz gecerse hemen arkasinda biletleri almamiz gerek artik. 1 ay sonra ucuyoruz ama hala biletimiz yok. Tamam son dakikaciyiz hep ama bu kadar da olmaz ki. Neyse stres yok. Bakalim Amerikali arkadaslarimi ziyaret edip, bebislerini gorebilecek miyiz? Tam 21 ay sonra yeniden Amerika’da olmak nasil olacak acaba. Nedense garip bir sekilde heyecan duyuyorum. Hayirlisi bakalim…

20. Hafta Bitti – Kaldi 20 Hafta Daha

Dun itibariyle 20. haftamiz da bitmis bulunmakta. Vay be yarisi bitti ha? Inanilir gibi degil. Sanki dun gibi testte cikan iki cizgi 🙂 Ben hala eski kiyafetleri giymeye devam ettikce de dun gibi olmaya devam edecek dedim, bugun yeni aldigim hamile kiyafeti olmayan ama gogusten alti genis bir bluz giydim. Hamile oldugumu bilenler, “iyi iyi cikmis gobek” dediler, ama bir gun once eski gomlegimle gorduklerinde ne zaman buyuteceksin sen gobegi diye soruyorlardi. Demek ki kiyafetin psikolojik etkisi cokmus. Ben de artik hamile kiyafetleri giyip o psikolojiye girsem iyi olacak herhalde aksi takdirde yeni vucuduma yabanci gibi bakmaya devam edecegim. Surekli kilo aliyor olma fikrine hala alisamadim. Bu hafta itibariyle tam 6 kilo aldim. Esas ikinci yarisinda cok kilo aliniyor diyorlar. Bu durumda Allah kerim diyorum baska da bir sey demiyorum.

Bu ara ilginc kasilmalar oluyor. Aslinda son iki haftadir olan bir sey. Boyle sanki ufaklik karnimda ortaya toplaniyor ve o anda semsert oluyor karnimin ortasi. Sanirim Braxton-Hicks kasilmalari bunlar. Hamileligimin ilk haftalarinda Blogcu Anne’nin ikinci hamileligi ile ilgili tuttugu blogu yani Blogcu Gebe’yi okurken rastlamistim boyle bir kasilma ile ilgili bilgiye. O nedenle korkmadim hic, “aha Braxton-Hicks kasilmalari bu olsa gerek” diye dusundum. Simdiden dogum hazirliklarina basladi yani vucudum.

Haftasonu Emirgan’a gitmistik C ile. Cumartesi sabah uyanip da mis gibi acmis gunesi gorunce dayanamadik hemen ciktik disari. Koru’da kahvalti ettik once, sonra da gezdik ve bol bol degisik lale gorduk. Yukaridaki fotograf iste bu geziden. Bu fotograftan sonra aksama dogru bozdu hava ve bugune kadar kapali, yagmurlu bir hava vardi Istanbul’da. Bugun cok sukur ki gunes acti yeniden.

19. Hafta Bitti

Dun itibariyle 19. haftayi da geride biraktik. Bu hafta oldukca hareketliydi ufaklik. Su anda da icerden tekmeler indirmeye devam ediyor. Hatta bu hafta tekmelere ufak yuzme hareketleri de eklendi. Bir yerden tekme yiyorum. Arkasindan hareket ediyor gibi geliyor. Aha diyorum sola dogru kaydi sanki, hemen arkasindan soldan bir tekme 🙂 Cok eglenceli bir sey. Yalniz hamileligin eglenceli kismi sadece bu kadar.

Gobegin buyumeye devam etmesiyle artik hareketlerimi ufak da olsa kisitlamaya basladigini soyleyebilirim. Artik one dogru egildigimde beni rahatsiz eden bir sey var 😦 Bu durumdan hic de hoslandigi soyleyemeyecegim. Hatta dun sabah C’ye ben bu hamilelik isini cok da sevmedim, simdiden hareketlerimi engellemeye basladi dedim. Ilerisi icinse hayal bile edemiyorum. Sanirim en ideali hamile oldugunu ogrenip sonra vucudunda hic bir degisiklik olmadan 9 ay sonra kucagina bir bebecigin verilmesi olurdu.

Bu hafta hamile yogasina gittim. Pazartesi aksami Yogatime’daydi. Ayca Ogus’dan 5 haftalik bir ders kazanmistim, o nedenle bir denemeye deger diyip gittim. Sevdim mi? Mmm pek sevdigim soylenemez. Meditasyon ile basladi, sonra vucudun cesitli bolgelerini germe ile devam etti. En sonunda da resmen popomuzu devirip yattik. Aralarda surekli bebeginizle ile iletisim kurmaya calismak, dertleri kapi disinda birakmak, icimize yolculuk yapmak gibi yonlendirmeler bana cok sIkIcI geldi acikcasi. Hele bir de yan tarafta pilates yapildigini bilerek orada yoga yapmaya calismak daha sinir bozucuydu. Egitmen gayet sevimliydi ama yogayi sevimli hale getiremedi benim icin. Belki 1-2 hafta daha giderim ama 5 dersten sonra devam edecegimi hic sanmiyorum. Ebru Salli’nin hamile pilatesi cd’sini aldim. Bir ara onu yapmaya baslamak istiyorum bakalim. Bir de su yuruyuse baslasam ve her gun duzenli olarak yapsam hic fena olmayacak. Dogum icin de oldukca faydaliymis yuruyus yapmak. Bana gaz vermesi lazim birinin ki kalkip artik kendime geleyim.

Bu hafta isler de cok yogundu. Gecen hafta yaptigim sinavi okudum. Ogrencilerim bu defa fena olmayan bir ortalama tutturdular. Gerci kolay sormustum bu defa ama kismet. Hakem raporlari yaklasik 6 hafta once gelmis olan bir makalenin revizyonu ile ugrastim. Cok sukur ki zamaninda bitirip yeniden gonderdim bakalim. Bu makale kabul edilirse cok ama cok sevinecegim. Onumuzdeki hafta daha da yogun olacaga benziyor. Google takvimime bakmaya korkuyorum 😦 Haftasonu islere biraz baslarsam hafifletebilirim insallah. Gelecek hafta 20. hafta da bitmis olacak, tam yarisi. Inanilir gibi degil. Hala bilmeyenler hamile oldugumu anlamiyorlar. Bakalim daha ne kadar surecek bu.

18. Hafta Bitti

18. haftamiz da dun itibariyle bitti ve bugun yepyeni bir hafta basladi. Bu hafta itibariyle bana gore bayagi buyumus bir gobegim var, ancak hala bir kac eski kiyafetime sigabiliyorum. Gerci bugun giydigim pantolon artik bayagi dar gelmeye basladi. Dolayisiyla bugun onu da emekli ettim. Elimde sadece bir kot ve bir de kadife pantolon kaldi. Onlari da herhalde 2 hafta icinde bir baska baharda giyilmek uzere kaldiracagim 😦 Bakalim ilk hamile pantolonumu ne zaman giyecegim. Bu gidisle oldukca yakin bir zamanda olacagi kesin.

Su durumu kabullenmeye baslasam artik hic fena olmayacak degil mi? Nedir bu hala eskide kalma meraki cidden ben de bilmiyorum. Bir sekilde yeni vucudumu bilincaltimdan reddetmeye mi calisiyorum acaba? Bu ara psikoloji kitaplari okudugum belli oluyor mu? Olmuyorsa hemen soyleyeyim. Kitapyurdundan bir suru yeni kitap aldim. Bunlardan ilki olarak da Dogmamis Cocugun Gizli Yasami‘ni sectim ve 3 gun icinde otobus yolculuklarim sirasinda okuyup bitirdim. Fena olmayan bir kitap ama bir cok yerinde gereksiz abarti var. Mesela ben sahsen hipnoz ile bir kisinin ana rahmine geri goturulup oradan dogum anini anlattigi kisimlari hic ama hic inandirici bulmadim. Yuh yani dedim zaman zaman kitabi okurken. Ancak ozellikle gebeligin 6. ay ve sonrasinda bebegin bilincinin olusmaya basladigi kisimlari cok mantikli geldi. Zaten bu konuda yapilmis oldukca cok ve guvenilir alistirma var. Netekim ablamdan da biliyorum, bebegi dogdugunda meme emmek istemedigi zaman enistem “hadi kizim” diye konusmaya basladiginda ufaklik sakinlesip emmeye basliyordu. Enistemin kizi ile anne karnindayken konusmasinin faydalari olarak dusundu herkes. Annem normalde hayatta inanmaz oyle seylere ama bunu gorunce “vay be cidden de dogruymus” demisti. Bakalim C bizim oglanla konusacak mi? Bana kalirsa ben soylemezsem biraz zor. Ancak “naber len?” der gibi geliyor. Bakalim bu satirlari okumak aklina gelirse belki de artik konusmaya baslar :))) Neyse kitaba donecek olursak, guzel bir kitap. Bence gebeler ve gebe kalmayi planlayanlar okumali. Ancak dedigim gibi bazi kisimlarinda anlatilanlara ben pek inanmadim. Abarti kisimlar bayagi fazlaydi ve sonlara dogru beni iyice baydi ama yine de faydali bir kitapti diyebilirim. (Kitaba gore vucudum ile barisik olmaliyim. Bugunden tezi yok barisanlasmasi imzaladim. Artik ne kadar buyurse buyusun bedenim, kafaya takmayacagim. Nasil ama? Ben bile neredeyse inanacagim hahaha 🙂 )

Bu kadar geyikten sonra bu haftanin yazisini bitireyim artik. Bebisim, seni muck muck opuyorum ve sana pozitif dusunceler gonderiyorum.

Bu arada kasintilarim artmis durumda malesef. Ya surekli catliyorum ya da klasik gebelik kasintisi bunlar da. En cok da gece tuvalate gidip geri yattiktan sonra kasintilarin artip beni uyutmamasi deli ediyor. Surada ne kadar zamanim kaldi zaten. Son aylara gelmeden dogru durust uyuyaydim bari 😦