Monthly Archives: October 2011

Anne Adaylarina Dogum Sonrasi Icin Tavsiyeler

Hamilesiniz ve her sey yolunda gidiyor. Gayet guzel bir gobeginiz ve o gobegin icinde kipir kipir bir yavru var. Heyecanlisiniz, yavrunuza kavusacaginiz gunu iple cekiyorsunuz. Eger Turkiye’deyseniz normal (vajinal) dogum ile sezaryen dogum arasinda tercih imkaniniz var. Hatta doktorunuzun kim olduguna bagli olarak belki de boyle bir tercihiniz yok ve direkt sezaryen olacaksiniz. Ya da benim gibi hamileligin basinda google’da uzun arastirmalar sonucu normal doguma yonlendiren bir doktor aradiniz ve buldunuz. Tercihiniz normal dogumdan yana.

Bugune kadar normal dogum ile ilgili bir suru sey duymussunuz. Kimisi guzel kimisi pek korkutucu. Ama eger normal dogurmaya karar verdiyseniz korku kismini sallamamissiniz demektir. Zorlu oldugunu biliyorsunuz ama duydugunuz bir sey var ki bebeginiz icinizden ciktigi an “yeniden dogmus” gibi olacaksiniz ve tum acilar bitecek. Hayir efendim isin asli oyle degil. Tamam bir kismi elbette dogru. Onca sanciyi, agriyi cektikten sonra gercekten de bebeginiz icinizden ciktigi an dogum ile ilgili tum acilar bitiyor. O kavusma ani cok buyulu, cok guzel ve kesinlikle bir kadinin hayatinda yasayabilecegi en ozel anlardan biri. Bunu herkesten duymussunuzdur ama duymadiginiz seyler de var. En azindan benim bilmedigim ve oncesinde kimsenin soylemedigi seyler vardi ve bunlari anlatmak icin bir yazi hazirlamayi ilk gunden kafama koymustum. Iste bu oyle bir yazi olacak. Korkmayin canim, bastan sunu soyleyeyim. Eger bir daha doguracak olursam yine aynen bu sekilde bir dogum yapmak isterim, yani her seyin dogal surecinde isledigi, dogum aninda her seyi hissederek bir dogum ­čÖé Cunku uzerinden biraz vakit gecince hep guzel kisimlari kaliyor hafizada ve o an bitmez sandiginiz agrilari hatirlamiyorsunuz bile (hatirliyorsunuz ama hep o kadar da kotu degildi diyorsunuz). Gelin bu surecte yasananlara yakindan bakalim ve henuz 1,5 aylik yeni bir anne olarak benim gozumden bu anlari yasayip tavsiyelerime kulak verin.

Dogum:

  • Evet dogum bu isin bence de en zorlu kismi. Muthis sancilar cekiyorsunuz ama cogu dayanilmayacak gibi degil. Sanci aralarinda dinlenip enerji topluyorsunuz ya da benim gibi sancinn basladigini hissettiginiz an icinizden “ben bunu basarabilirim, dayanabilirim” diye surekli tekrarliyor bir yandan da “Allah’im yardim et” diye dua ediyorsunuz. Ne olursa nasil olursa olsun sonunda her seyin bir sonu var. Hatta dogum sonrasi soranlara diyordum ki “hic bir aci sonsuza kadar surmez, ben bunu ogrendim.”
  • Surec boyunca epidural alacaksaniz (tabi belli bir acilma sonrasi verilecek ama benim kastettigim sey dogum sirasinda da epiduralin etkisi altinda olacaksaniz) bunlarin hic birini dert etmenize gerek yok ancak epidural almayacaksaniz, ya da benim gibi 1,5 saatligine en dusuk dozda alacaksaniz ve aktif dogum kisminda her seyi hissedecekseniz en acili kisminin burasi olacagi suphesiz.
  • “Bebeginiz dogdugu an dunyanin en mutlu kisisi olacaksiniz”, bu kesinlikle cok dogru bir ifade. Hele o ilk karsilasma ani yok mu? Iste o her aciya deger. Sirf bu nedenle ikinci bir cocuk sahibi olmaya kalkarsam yine aynen bu sekilde dogum yapmayi isterim. Yavrunuz ciplak teninizde boncuk boncuk gozlerle size bakiyor. “Nasil yani simdi bu yavruyu ben mi dogurdum, benim mi bu bebek?” diye sasiriyorsunuz. Evet 9 ay boyunca icinizde bir yavru buyuttugunuzu biliyorsunuz ama iste yine de bu olayin buyuklugunu kavrayamiyorsunuz.

Dikisler:

  • Gelelim dogumdan hemen sonrasina. Eger minyon bir kisiyseniz epizyo kesinizin olmasi kacinilmaz oluyor. Merak etmeyin o dogum sancilarini cekerken epizyonun acisini cok da hisseetmiyorsunuz. Esas dikisler sirasinda neler oldugunu anliyorsunuz. Aslinda o bolgeye agri kesici igneler yapiyorlar ki dikisleri hissetmeyin diye ama benim gibi uyusturulma duzeyiniz (bunu ben uydurdum ama dogru) yuksekse malesef ki dikis atilirken olan her seyi hissedebilirsiniz ­čśŽ Olsun dedim ya hic bir aci sonsuza kadar surmez ­čÖé
  • Dikisleriniz de atildi ve odaniza geldiniz. Mutlaka yataginizda yatip 1-2 saat dinlenin. Zaten ilk basta haliniz pek olmayacagi icin ister istemez ilk saati yatakta geciriyorsunuz. Bu asamada bebeginizi mutlaka emzirin. Zaten bebek dostu bir hastane secmisseniz, kontroller disinda bebek hep odanizda oluyor ve ilk is hemsireler bebeginizi emzirmenizi istiyor ve size bu konuda yardim ediyorlar.
  • 1-2 saat sonra dusunuzu da aldiniz hatta tuvalete gittiniz. Ilk tuvaletinizde mutlaka bir hastabakici size yardim ediyor. Batikonlu (antiseptik cozeltili) su hazirliyorlar ve ilk gun her tuvalete gittiginizde bu suyla yikamanizi ve sonra tuvalet kagidi ile iyice kurulamanizi istiyorlar. Burasi onemli zira bu ozel suyu sadece ilk gun kullanmaniz gerekiyor, aman sakin ilerleyen gunlerde devam etmeyin yoksa baska problemlere neden oluyormus. Ilerleyen gunlerde sadece su ile yikamaniz ve guzelce kurulamaniz gerekiyor. Bu kisim gercekten de onemli cunku hastaneden cikarken kimse bana bu antiseptik suyu sadece bir gun kullan demedi. Eger sabah doktorumu aramamis olsam kullanmaya devam edecektim. Ablamin basina geldigi icin biliyorum siz siz olun ilk gunden sonra sadece su kullanin temizlik icin.
  • Dikislerinize ilk defa dokundunuz, aman panik yapmayin. Evet dikisleriniz elinize kocaman gelecek, hatta “eyvah bunlar sismis galiba enfeksiyon kapti” diye dusunebilirsiniz ama merak etmeyin. O dikislerin aynen hissettiginiz gibi olmasi normal. 1 hafta sonra kuculup duzlesmeye baslayacak ve 3-4 hafta icinde tamamen kaybolacak. Dikislerinizde sizlama da olacak mutlaka. Bunlarin etkisini en aza indirmek icin bir hafta boyunca gunde en az 3 tane olmak uzere agri kesici aldim. Doktorum da 4’e kadar cikarabilirsin agri kesici sayisini demisti.
  • Dogum sonrasi salgilanan hormonlar size enerji verecek. O enerjiyi benim gibi etrafta dolanarak harcamayin, mumkun oldugunca yatakta dinlenin. Guzelce yemek yiyin ve bol su icin. Sut uretmek icin ihtiyaciniz olacak. Hareketlerinize dikkat edin ve direk poponuzun uzerine oturmaya kalkmayin. Yan oturun mumkun oldugunca zira dikisleri patlatmayi istemezsiniz.
  • Simit minderlerden alabilirsiniz ya da annemin yaptigi gibi uzun hamile yastiginizi simit minder haline getirip emzirme koltugunuza koyup, orada rahatca bebeginizi emzirebilirsiniz. Tabi simit yastik/minderiniz olursa onu her yere goturup rahatca her yerde oturabilirsiniz. Ama bu oturamama problemi uzun surmedigi icin gecici cozumler de uretebilirsiniz.
  • Rahim toplanma agrilari diye bir sey var. Ben bunu evdeki ilk gecede yasadim malesef. Doktorum ozellikle agri kesici alabilirsin ve almalisin demisti ama ben tamamen unutmustum. Gece 3 gibi bebegimi emzirdikten sonra karnimda muthis bir agri basladi. Annem sagolsun hemen hatirlatti da agri kesiciyi aldim yoksa eyvah bir seyler ters gidiyor diye panik yapmak uzereydim. Siz siz olun ilk gunler duzenli agri kesici alin.
  • 1 hafta bilemediniz 10 gun icinde dikislerle ilgili bir probleminiz kalmayacak ve gunler daha da guzellesecek.

Emzirme:

  • Ilk emzirme deneyimi muthis bir sey. Inanamayacaksiniz ama bebekler cidden de acayip bir emme icgudusu ile doguyorlar ve memeye yapisiyorlar. Muthis bir sey evet ama bu acili olmayacagi anlamina gelmez. Evet malesef ki aciyacak. Hamilelik boyunca ne yaparsaniz yapin ilk emzirmelerden sonra meme uclariniz yara olacak ­čśŽ Hatta kanayabilir ama bunu onleminin de yollari var.
  • Lansinoh denen krem cok faydali bir sey. Yaralarin acisini hafifletiyor kesinlikle ama tam cozum degil. Tam cozum icin bir de gogus kalkani edinmelisiniz. Iste bu mucizevi basit bir alet. Meme uclarinin camasiriniza ya da gogus pedine yapismasini onluyor zira bu cok onemli. Yarali uclarin basina gelebilecek en kotu sey camasira yapismalaridir. Mutlaka ve mutlaka gogus kalkani alin ve ilk hafta surekli kullanin. Sonradan yaralar iyilesince pedlere donebilirsiniz.
  • Ben lansinoh kullanmistim ve rahatlamistim ama yaralarim tam olarak gecemedi bir turlu. Annemin ve saglik ocagindaki hemsirenin tavsiyesi ile karbonatli su hazirladim ve her emzirme sonrasi o su ile uclarini sildim (silemedim tabi cok aciyor ama ufak ufak dokunuslarla suladim diyebilirim). Kalkani da kullanmaya devam ettim ve 2 gunde artik gogus pedi kullanir hale geldim.
  • Kalkanlar super ama onlarla uyumasi iskence. Bir de bir memeden emzirirken digerinden de sut akiyor ve kalkan o sutu topluyor. Iyi guzel ama siz emzirme sonrasi bebegi yataga koyarken egiliyorsunuz ve diger kalkandaki sut oldugu gibi kiyafetinizi islatiyor. Basima kac kere geldi sayamadim desem inanir misiniz?
  • Dikisleriniz ve meme uclariniz iyilestikten sonra esas emzirmenin keyfini cikarabilirsiniz, inanin cok ozel ve keyifli bir sey.
Hic bir asamada “eyvah bu hep boyle mi olacak” diye dusunmeyin. Hepsi gececek ve inanin siz sonradan dogru durust hatirlamayacaksiniz bile. Bana bunu arkadasim Selma soylemisti ve ben de cok faydasini gordum. Bunaldiginiz an bunu dusunun ve rahatlayin “hepsi gececek!” ve anin keyfini cikarin cunku bebeginiz bir daha boyle miniminnacik olmayacak.

Son Gunlerde

Bloga yazi ekleyesim yok. Pazar gunu yasanan Van Depremi’nin ardindan kendimden ve bebegimden bahsetmek bencillik gibi geldi. Twitter’dan takip ettim surekli. Televizyondan seyretmeyi yuregim kaldirmadi. Enkazdan cikan bebek ve anneleri gormek, hele de onlarin dilinden deprem anini dinlemek daha fena etkiledi. Evet onceki felaketlerde de uzuluyordum, neler yapilabilir diye arastiriyordum ama anne olduktan sonra daha da farkli bakmaya basladim her seye. Herkes kazak gonderelim, mont gonderelim derken ben yenidogan bebekleri dusunuyordum. Acaba giyecek kiyafetleri, yiyecek mamalari, altlarina baglanacak bezleri var mi diye dusundum. Kendi capimda twitter’da yenidogan ve 0-6 ay arasi bebeklerin unutulmamasi icin bir seyler yapmaya calistim.

Cok sukur ki nurturia‘da, twitter‘da, bloglarda cok guzel anneler var. Canla basla calistilar. Cicianne var Bir anne dogdu adli blogun sahibi, inanilmaz calisti. Bir cok firmaya emailler atti, belediyelerin yardim toplama girisimlerini duyurdu, dahasi 2,5 yasindaki Ada’siyla bu calismalara katildi. Blogcu anne Elif, Slingomom Irem ve daha bir cok anne twitter’da ve kendi bloglarinda ellerinden geleni yapti. Bunlar gelecege umutla bakmama vesile olurken, umutsuzluga kapilmama neden olan seyler de olmadi degil. Facebook ve twitter’da cirkin kampanyalar baslatanlar ile ilgili haberler geldi. Sanki deprem hic bir zaman kendi baslarina gelmeyecek gibi konusmaya, iclerindeki kini kusmaya baslamislardi. Cok sukur ki onlarin bu cirkin sesini guzel annelerin, guzel insanlarin yardimlari, canla basla calismalari golgede birakti. Iste dedim bu annelerin yetistirdigi nesiller geldiginde her sey cok ama cok guzel olacak. Bana umut veren anneler, iyi ki varsiniz!

Kirkimiz Cikti

Bugun bitmeden yazayim istedim. Oglusla kirkimiz cikti bugun ­čÖé Bazi yerlerde kirk ucurma diyorlar, bizim taraflarda kirk cikarma. Ben sadece oglusun kirki cikacak saniyordum meger benim de cikiyormus.

Sabah erkenden once benim sonra da oglusun kirki cikarildi. Aksamdan annemin 40 tane 3 Ihlas 1 Fatiha okudugu suyun bir kismi benim basimdan kalani da oglusun basindan dualarla dokuldu. Insallah hayirli, uzun ve saglikli bir omru olur oglusumun. Kirk sonrasi cektigimiz oglusun havluya sarilmis bir fotografini ekleyecegim ama henuz makinadan bilgisayara aktarmadim ve su saat itibariyle de fotograflarla ugrasmak yerine uyumayi tercih ediyorum. Insallah yarin unutmazsam fotograf da ekleyecegim. Hadi bakalim nice 40’larini goruruz insallah oglumuzun.

2 gundur ogluma daha farkli bakiyorum, 2 gundur haberleri daha farkli seyrediyorum ve 2 gundur bu aciyi daha farkli yasiyorum. Dile kolay 24 sehit (bir onceki gunden de 5 sehit) verildi bir gecede. 29 tane annenin yuregi yandi. Eslerini cocuklarini daha soylemiyorum bile. Ogluma baktikca o analari dusunuyorum. Kuzularini nasil topraga vereceklerini dusunuyorum ve yuregim sikisiyor. Ogluma bakip bakip “seni askere gondermeyecegim” diyorum. Evet bencillik yapiyorum biliyorum ama gercekten yuregim dayanmiyor artik. Eskiden de etkilerdi ama simdi daha farkli etkiliyor beni bu haberler. Anne olmak boyle bir sey diyor annem, baska analarin yuregi yandikca senin de icin yanacak.

Terorle buyudum ben ve lanet olasi teror hala bitmedi.┬áCocuklugum boyunca ruyalarimda hep teror vardi. Kac gece evimizi teroristlerin basip, hepimizi siraya koyup kursuna dizdiklerini gordum sayisini hatirlamiyorm bile. Doguda bir sehirde buyumenin getirdigi yan etkiler bunlar. Tek bildigim terorun cocuklugumu kabusa cevirdigi ve su anda da bu kabusun geri dondugu (hos zaten hic bir zaman bitmedi ama). Ogluma baktikca icim aciyor. Bencillik oldugunu bile bile daha siki sariliyorum ogluma ve Allah’a dua ediyorum ne olur su teror bir an once bitsin de analar kuzularini “vatan sagolsun” diyerek topraga vermesin artik.

Gulumsemek ve Konusmak

1. ayin sonundan beri ara ara gulumseyen oglus bugun artik asmis durumda ­čÖé Yattigi yerden bir ananeye bir dedeye donup ikisine de ayri ayri gulumsuyor. Emzirmek icin koltuguma oturup kucagima aldigimda eger cok acikmamissa gulumseyiveriyor (cok acsa “nerede, nerede sut” dercesine mikirdaniyor ). Esas karni doydugunda memeyi birakinca yuzume bakip guzelce gulumsuyor. Babasinin sesine donup karsisinda babasini gorunce gulumsuyor. Hatta bazi durumlarda gulumsemeyi agzini kocaman acarak gulmeye dogru ilerletiyor.┬á

Uyanik oldugu durumlarda etrafinda birileri yoksa bir sure kendi basina takiliyor, duvarlara, dolaplara bakiyor. Sonra s─▒k─▒l─▒yor bu durumdan ve birileri yanina gelsin diye sesler cikariyor. Bir sure kimse gitmezse kedi miyavlamasi gibi hafif aglama sesi cikarip bekliyor. Kapi tarafindan bir tikirti duyarsa “a ha biri geliyor” diye kafasini ┬áo tarafa cevirip bekliyor ve geleni gorur gormez gulumsuyor. Yaninda kim varsa ona bakip benimle konus dercesine sesler cikariyor. Konusanlari guzelce dinliyor ama konusan kisi susar susmaz “hadi biraz daha konus” ya da “dur ben cevap vereyim” dercesine agu bugu seklinde sesler cikariyor. Ozellikle sabah 6-6:30 civari artik gece uykusunu bitirip uyandigini konusmalari ile belli ediyor. Ben ne kadar agzina emzigi tikistirip biraz daha uyusun diye cabalasam da hop bir dil hareketi ile emzigi disari atip konusmaya, mutlu bebek sesleri cikarmaya basliyor. O durumda da ne uykusuzluk kaliyor ne baska bir sey bende. Hemen boynuna yumulup koklaya koklaya opucukler konduruyorum. O da zevkten dort kose oluyor. Sonra ya babasini cagiriyorum ya da oglusu alip yatagimiza babasinin yanina goturuyorum, babasi da mutlu sabah sekeri ile guzelce oynuyor.

Iste son haftamiz bu guzel gelismelerle gecti. Annemin soyledigi bir soz var “40 gunde ogrendigimi 40 senede ogrenemem.” Oglus da bu sozu dogrularcasina kirkina sadece 5 gun kala bizi sasirtmaya devam ediyor. Bakalim bu 5 gunde daha neler gorecegiz.

1. Ay

Bugun itibariyle AET’miz 1 aylik oldu ­čÖé 1. aya yaklasirken bebeklerin fziksel ve ruhsal dunyalarinda degisimler oldugunu soyler dururdu annem, cok hakliymis.

  • Oglus 1 aylik olmak uzereyken artik oldukca uzun sureler basini dik tutmaya basladi (dogdugu gunden beri ara ara tutuyor zaten kafasini ama cok cabuk yorulup cat diye birakiyordu).
  • Kafasini saga sola cok rahat hareket ettirip hareketli nesneleri rahatca takip etmeye basladi.
  • Annesini artik resmen taniyor. Beni gorur gormez yalanmaya basliyor (tamam beni gorunce aklina sut geliyor ama olsun beni taniyor diye yorumlamak daha cok hosuma gidiyor).
  • Rutinlerini kendi basina olusturdu. Gece uykusuna aksam 6:30-7 civarinda geciyor ve basinda top atsan duymuyor. 3 saatte bir uyanip emip uyuyor (tabi arada surekli sesler cikariyor ama uyumaya devam ediyor). Gunduz uykularinda ise daha hassas oluyor ve cok uzun uyumuyor. Eger gunduz yeterince uyumamissa ne kadar uyanik tutmaya ugrasirsak ugrasalim gece uykusuna daha erken geciyor (mesela dun gunduz uyuyamadi yavrucak ogleden sonra 4:30’da gece uykusuna gecti. Arada 7:30’da kalkip emdi, altini degistirdik ki uyansin. Uyandi uyanmasina ama hemen kafasini yana cevirip uyumaya calisti. Ben de dayanamayip goturup koydum yatagina, uykusuna devam etti.)
  • Sabahlari 6:30-7 civarinda ise artik ben uyandim, beni yeniden uyutmayin dercesine gozlerini kocaman acip emdikten sonra gulumsemeye basliyor. Uykusuz olsam bile o hali cok tatli geliyor, uykusuzlugumu unutturuyor. Hemen bizim yataga getiriyorum, babasi ile oynuyor. Malum babasi eve geldiginde oglus gece uykusuna coktan gecmis oldugu icin babasi ile ancak sabahlari vakit gecirebiliyor. Ben de genelde biraz onlarla takilip sonra 1 saat uyuyup kendime geliyorum.
  • Kendi odasinda ve kendi yataginda uyuyor. Bebisimizin odasi bizim yatak odasinin dibinde oldugu icin cok rahat duyuyorum aglamalarini. Hatta aglamadan once cikardigi mikirdanmalara uyanip hemen kosuyorum yanina. Emzirme icin hazirlanana kadar hafiften aglamaya basliyor, sonra da emmeye basliyor. Geceleri emme sikligi daha az oldugu icin sut cok birikmis oluyor ve acele ile emmeye calisinca da cok zor yapisiyor memeye. O arada bol bol sutlerimizi etrafa saciyoruz. Emzirme koltugumun kenarlari, duvarlar, benim pijamalarim falan derken her yeri sutluyoruz resmen.
  • Elimizde tutup karsimiza alip konustugumuzda bize ufaktan cevap vermeye calisiyor. Dinlemeyi cok seviyor, o nedenle de bol bol konusuyoruz uyanik oldugu zamanlarda.
  • Agzini balik gibi yapmayi cok seviyor. Ozellikle de karsisinda konusurken buzuyor dudaklarini. Her an konusacak gibi bir hali var.
  • Gulumsuyor ­čÖé Hala bize mi yoksa kafasina gore mi yapiyor bilmiyorum ama bana gulumsedigini dusunmek hosuma gidiyor ­čÖé
  • Kundaklanmaya bayiliyor. Gece uykularinda zaten genellikle sariyoruz kollarini, o nedenle de cok rahat uyuyor. Gunduz uykularinda da bazen sarilmayi/kundaklanmayi bekliyor resmen. Bir turlu uykuya dalamadigini farkedince kollarini kundak yapiyoruz, hemen arkasindan guzelce uykuya daliyor.
  • Rahat emzirebilmek icin de yine kollarini sariyoruz. Iste o zaman hemen birazdan emme zamani oldugunu anliyor ve agzini acip sagda solda meme aramaya basliyor. O hali o kadar sevimli oluyor ki bazen sirf bu nedenle emzirmeyi geciktiriyorum. Tabi hemen mikirdanmaya basliyor, ben de dayanamiyorum daha fazla.
  • Salonda takilirken hemen televizyona donuyor. Biz azami dikkat gosteriyoruz ama kazara bos bir animiza gelirse kafa hemen donuyor. Bakalim ne kadar zaman tv’den uzak tutabilecegiz ufakligi.

1 ayda oldukca cok yol aldik sanki, ne dersiniz? Ben bu isi tahmin ettigimden de cok sevdim galiba. Allah’a binlerce sukur olsun ­čÖé Insanin kendi yavrusu gercekten de bir baskaymis. Gunler gectikce bu sevgi daha da cogaliyor sanki. Kokusu oyle guzel ki icime cekmeye doyamiyorum, boynunun altindan opmeye doyamiyorum, kollarimda sarmaya bayiliyorum. Allah upuzun, musmutlu, saglikli ve hayirli bir omur versin insallah yavruma ve tum yavrulara ­čÖé

4. Hafta

Oglusumuz neredeyse 1 aylik oldu ­čÖé Ilk 2 haftayi anane ile sonraki iki haftayi babaneyle gecirdikten sonra yeniden ananenin sirasi geldi ­čÖé Oglus anane ve dedesinin yuzlerine garip garip bakti “bunlar da nereden cikti?” der gibiydi. 2.gun onlara da hemen alisti. Hatta dedesine gulumsemeye bile basladi (henuz bilincli bir gulumseme degil ama olsun).

Bu ara siz konusun ben dinleyeyim modunda ufaklik. Biz karsisinda konusunca gozlerimizin icine baka baka dinliyor, biz susunca da “eee, iih” gibi sesler cikariyor. Sanki “konusun benle, susmayin” der gibi. Bu durumda evde ne kadar cok kisi olursa o kadar iyi oluyor cunku ufaklik ile konusulacaklar da bir yerde bitiyor. Bir ara gazete okumayi planliyorum kendisine, nasil olsa her seyi dinliyor ­čÖé

Bu hafta da gece uykularina guzelce devam ediyor. Nazar edecegim diye korkuyorum ama insallah degmeyecek ve boyle gidecek. Sabah 5:30-6:00’ya kadar aralarda 2,5-3 saatte bir uyanarak guzelce uyuyor. Aralarda emiyor, gazi cikiyor, bazen alti degisiyor ve yeniden emiyor. Ben de her emme seansi sonrasi hemen uyuyabilsem her sey daha da iyi olacak ama hala yataga donunce bir sure uyuyamiyorum. Bu nedenle de sabah 6’dan sonra ufaklik uyaninca fena uykulu oluyorum. Genelde emzirip evde kim varsa (babane, anane, dede veya baba) ona satip, 1-2 saat daha uyuyorum. Boylece gune enerjik olarak baslayabiliyorum. Tabi yakinda yalniz basimiza kalinca ve oglusu sabahlari satacak kimseyi bulamayinca biraz zorlanacagim ama olsun. Yavas yavas alisiyoruz iste ­čÖé

Bu hafta tosbaga oglum iyice kafasini dik tutmaya basladi. Dogdugundan beri dik tutma calismalari devam ediyordu. Bu hafta gayet rahat tutuyor artik basini dik olarak. Boyle olunca da artik kucagimizdayken de etrafi seyretmeye basladi. Farkli odalara girince dolaplara, perdelere, lambalar, mobilyalara merakli merakli bakiyor. Emzirirken goz temasi kuruyor benle ki bu da beni benden aliyor. Artik iyice taniyor annesini (ya da sutcu’yu mu demeliyim?). Benim sesime donuyor hemen ve dilini cikarip yalanmaya basliyor (Pavlov’u saygiyla aniyoruz burada). Kafasini her tarafa rahat rahat ceviriyor. Ikinci haftadan beri nesneleri takip ediyordu ancak bu hafta kafasini daha da rahat hareket ettirmeye baslayinca takip olayini asti. Babasinin sesini de taniyor ve ayni sekilde sese dogru donuyor. Babasinin omzunda uyumaya bayiliyor. Kafasini babasinin boynuna dogru cevirip burnunu boynuna dayiyor (babasinin kokusunu pek sevdi yani). Bu da tabi babasini mestediyor.

Bu haftanin bir diger onemli olayi ise yuzustu koyulup ayaklarina destek olundugunda, o destege ayaklarini dayayip kendini tirtil gibi one atmasi. Surunmenin ilk asamasini gecti yani. Bu hizla giderse cok yakinda mobil hale gelecek demektir. Babanesi sirtustu yatarken elinden tutup cektiginde hoop diye yana dondu. Bu da yakinda oglusu yalniz birakamayacagiz anlamina geliyor. Ozellikle altini degistirirken uniteden dusmemesi icin dikkat etmeye baslamam gerekecek. Allah korusun diyorum simdilik.

Bu arada Cumartesi gunu saclarimi kestirdim ­čÖé Bu lohusalik ilginc bir sey, gece durduk yerde terleyip su icinde kalabiliyorsun. Bu nedenle de surekli tokayla yatmak durumundaydim yoksa saclar iyice mahfediyor. Tabi her sabah da mecburen dus aliyorsun. Hava sogumaya baslayinca uzun saclar problem olmaya basladi. Ben de dayanamadim kestirdim ­čÖé Fotograftaki saclarimin yeni hali (tabi o anda fonluydu, kivircik olunca daha da kisa oldu). Bakalim begenecek misiniz?

Dogum Hikayemiz – 12/09/2011

Do─čum hikayemiz

12 Eyl├╝l 2011, ─░stanbul

30 Aral─▒k 2010 g├╝n├╝ gebelik testinde ├žift ├žizgiyi g├Ârm├╝┼č ama i┼či sa─člama almak i├žin bir g├╝n sonra da kan testi yapt─▒rm─▒┼čt─▒m. Sonu├ž pozitif olunca da 2011 y─▒l─▒na g├╝zel bir giri┼č yapm─▒┼čt─▒k. Beklenen do─čum tarihimiz e┼čimin de do─čum g├╝n├╝ olan 8 Eyl├╝l olarak g├Âr├╝n├╝yordu ki bu da ayr─▒ bir g├╝zellik katm─▒┼čt─▒ bu s├╝rece.

Takvimler 8 Eyl├╝lÔÇÖ├╝ g├Âsteriyordu ama o─člumuzun hala gelmeye niyeti yoktu. Ben 37. haftadan beri artan kas─▒lmalar nedeniyle s├╝rekli teyakkuz halindeydim. Gebeli─čim sorunsuz (gestasyonel diyabet nedeniyle diyet yapmak zorunda kalmam d─▒┼č─▒nda) ve g├╝zel ge├žmi┼čti, hatta en ├žok korktu─čum ┼čey olan kilo konusunda da gayet iyi gitmi┼č sadece 12,5kg alm─▒┼čt─▒m ki gebelik ba┼č─▒ndaki boy-kilo oran─▒ma g├Âre en az 12kg almam gerekiyordu ve doktorum da normalin alt─▒nda bir kilo ile hamile kald─▒─č─▒m i├žin 16 kilo kadar alaca─č─▒m─▒ s├Âylemi┼čti. Mutlu bir hamilelik ge├žiriyordum, mide bulant─▒s─▒ hi├ž ya┼čamam─▒┼čt─▒m, 9 ay boyunca ├žok enerjiktim (tamam itiraf ediyorum ilk 3 ay ak┼čam 9 olmadan s─▒z─▒yordum ama g├╝nd├╝zleri enerjiktim J) ve son g├╝n de dahil hi├ž do─čuracak gibi bir halim yoktu. Her ┼čey bu kadar g├╝zeldi ama ben hamilelikten ├žok s─▒k─▒lm─▒┼čt─▒m. O da uzad─▒k├ža uzuyordu. 40 haftay─▒ ge├žmi┼č olmam─▒za ra─čmen doktorum, Herman ─░┼č├ži, normal do─čumu istedi─čimi bildi─či i├žin bekliyor kesinlikle acele etmiyordu. Bir kez bile sezaryen laf─▒ ├ž─▒kmad─▒ a─čz─▒ndan. Dahas─▒ ne ├žat─▒ muayenesi yapt─▒ ne de 40 haftay─▒ ge├žmeden ├Ânce nstÔÇÖye ba─člad─▒. Hatta 40+1ÔÇÖe denk gelen son kontrolde ÔÇť41. hafta da biter ve do─čum olmazsa ne olacak?ÔÇŁ diye sordu─čumda ÔÇťbunlar─▒ konu┼čmak i├žin hen├╝z erkenÔÇŁ diyerek beni rahatlatm─▒┼čt─▒.

40+3 oldu─čumuz g├╝n├╝n sabah 1’inde sanc─▒lar─▒m ba┼člam─▒┼čt─▒. Haz─▒rl─▒k (Braxton-Hicks) kas─▒lmalar─▒ gibiydi ama bu defa kas─▒lmalara kas─▒k ve bel a─čr─▒s─▒ e┼člik ediyordu. Art─▒k do─čumun ├žok yak─▒n oldu─čunu anlam─▒┼čt─▒m. Evde kimseye ├žakt─▒rmadan kas─▒lmalar─▒ contraction master‘a kaydediyordum. 5-6 dakikada bir gelip 30 sn civar─▒nda s├╝r├╝yordu. Sanc─▒lar hen├╝z ├žok a─čr─▒l─▒ de─čildi ama bir s├╝reklilik vard─▒ ve beni uyutmuyordu. Sabah 7 civar─▒nda e┼čim uyand─▒ ve beni ayakta g├Âr├╝nce durumu anlad─▒. Ben de san─▒r─▒m art─▒k o─člumuz gelmeye karar verdi dedim. E┼čim kas─▒lma s─▒kl─▒klar─▒ma bakt─▒ ve doktorun s├Âyledi─či gibi 10 dakikada 3 kere sanc─▒ geldi─čini g├Ârd├╝. Doktoru arayal─▒m dedi. Bense hen├╝z sanc─▒lar─▒n hafif oldu─čunu ve beklememiz gerekti─čini s├Âyledim. O arada du┼čumu ald─▒m, kahvalt─▒ yapt─▒k ve e┼čimin ─▒srarlar─▒ ile doktorumu arad─▒m. 40+3 haftal─▒k oldu─čum i├žin do─čumun ba┼člam─▒┼č oldu─čunu ve hastaneye gitmemizi s├Âyledi. Bense e┼čime s├Âylene s├Âylene erkenden gidiyoruz senin y├╝z├╝nden diyerek hastane yolunu tuttuk. Sabah 9’da hastanedeydik ve n├Âbet├ži doktor ilk muayenemi yapt─▒. Hen├╝z a├ž─▒lma yoktu. NST’ye g├Âre ise sanc─▒lar─▒m belirli aral─▒klarla geliyor ancak hen├╝z ├žok d├╝zenli de─čildi. Kendi doktoruma haber verece─čini ve duruma g├Âre haberle┼čece─čimizi s├Âyledi. Herman Bey 40 haftay─▒ ge├žti─čimiz ve sanc─▒lar─▒m da oldu─ču i├žin art─▒k bundan sonraki s├╝reci hastanede ge├žirmemizin daha iyi olaca─č─▒n─▒ ve yat─▒┼č i┼člemlerini yapmam─▒z─▒ s├Âyledi. B├Âylece saat 9:30 itibariyle hastaneye yat─▒┼č─▒m─▒z─▒ yapm─▒┼č olduk.

N├Âbet├ži doktor, Herman BeyÔÇÖin ├Â─člen civar─▒ gelip kendisinin de muayene edece─čini s├Âyledi. Bu arada sanc─▒lar─▒m ara ara geliyordu, kimisi hafif kimisi daha g├╝├žl├╝yd├╝ ama gayet konu┼čarak arada g├╝lerek atlat─▒yordum. ├ľ─člen 12’de Herman Bey gelip kendisi muayene etti. ─░┼čte bu muayene cidden can─▒m─▒ ├žok yakt─▒. Rahim a─čz─▒n─▒n hala arkaya d├Ân├╝k oldu─čunu ve bunun da do─čumun a├ž─▒lma anlam─▒nda hen├╝z ba┼člamad─▒─č─▒n─▒ s├Âyledi. S├╝rece herhangi bir m├╝dahalede bulunmak yerine do─čal ak─▒┼č─▒na b─▒rakmak istedi─čini de ekledi, ki bu zaten benim ba┼čtan beri istedi─čim ve ├Âzellikle Herman Bey’i se├žmemdeki nedendi. S├╝reci bu ┼čekilde sabaha kadar do─čal ak─▒┼č─▒na b─▒rakaca─č─▒n─▒, sabah a├ž─▒lma ve sanc─▒ durumuma g├Âre de ne yapaca─č─▒m─▒za birlikte karar verece─čimizi s├Âyledi. Bu da demekti ki doktorum sabaha kadar do─čum olmas─▒n─▒ beklemiyordu. Bu biraz moralimi bozsa da yine de kendimi hi├ž bir ┼čeye ┼čartland─▒rmak istemedim. Herman Bey ara ara n├Âbet├ži doktorun gelip muayene edece─čini, benim bu arada NSTÔÇÖye ba─čl─▒ olmad─▒─č─▒m zamanlarda istedi─čim gibi hareket edebilece─čimi, hafif ┼čeyler yiyip istedi─čim kadar s─▒v─▒ alabilece─čimi s├Âyledi. Buna ├žok sevindim ├ž├╝nk├╝ ayakta dola┼č─▒rken kendimi daha iyi hissediyordum. Zaten NSTÔÇÖye de 2 saatte bir 15 dakikal─▒─č─▒na ba─član─▒yordum.

E┼čime eve gidip pilates topumu getirmesini rica ettim ├ž├╝nk├╝ onun ├╝zerinde oturup z─▒playarak kendimi daha rahat hissedece─čimi biliyordum. Tabi bilgisayarlar─▒m─▒z─▒ da getirmesini istedim ├ž├╝nk├╝ sabaha kadar do─čuramayaca─č─▒m─▒ d├╝┼č├╝n├╝yordum. Evden ├ž─▒karken anne-babamla do─čru d├╝r├╝st vedala┼čmam─▒┼čt─▒k o nedenle e┼čim annemle babam─▒ da hastaneye getirdi, b├Âylece benim iyi oldu─čumu g├Âr├╝p i├žlerinin rahat bir ┼čekilde evde bekleyeceklerini d├╝┼č├╝nd├╝k. En ba┼čtan beri do─čum s├╝recini sadece e┼čimle ya┼čamak istedi─čimi s├Âylemi┼čtim ve ailem de bunu anlay─▒┼čla kar┼č─▒lam─▒┼čt─▒. Annem ve babam 45 dakika kal─▒p eve d├Ând├╝ler. Bundan sonraki s├╝re├žte sanc─▒lar─▒m daha da artmaya ba┼člad─▒. Ben pilates topunun ├╝zerinde z─▒play─▒p duruyordum, saat bas─▒ hem┼čire han─▒m gelip tansiyon, ate┼č ve nabz─▒ma bak─▒yordu ve 2 saatte bir NSTÔÇÖye ba─čl─▒yordu.

├ľ─čleden sonra 17:00 gibi n├Âbet├ži doktor gelip tekrar muayene etti ve durumun hala ayn─▒ oldu─čunu s├Âyledi. ─░┼čte bu noktada moralim ciddi anlamda bozuldu ├ž├╝nk├╝ sabaha kadar bu ┼čekilde sanc─▒ ├žekip sonu├žta sezaryene d├Ânece─čini d├╝┼č├╝nmeye ba┼člam─▒┼čt─▒m. Yine de herkesin do─čumu farkl─▒d─▒r belli olmaz diyerek kendimi teselli ettim. E┼čim evden gelirken yan─▒nda DVD filmler de getirmi┼čti, onlar─▒n aras─▒ndan birini se├žip izlemeye ba┼člad─▒k. Bu a┼čamada sanc─▒lar─▒m─▒n aras─▒ a├ž─▒lmaya ba┼člam─▒┼č ama ┼čiddeti artm─▒┼čt─▒. Ben yine contraction masterÔÇÖa kaydetmeye ba┼člad─▒m. 10 dakikada bir geliyor ve yakla┼č─▒k 1 dakika s├╝r├╝yordu ama ┼čiddeti ├žok artm─▒┼čt─▒. Sanc─▒ geldik├že filmi durduruyor hemen aya─ča kalk─▒yordum ve e┼čimden de belime bask─▒ yapmas─▒n─▒ istiyordum ├ž├╝nk├╝ bel a─čr─▒m bir anda artm─▒┼čt─▒. Bu ┼čekilde ancak filmi yar─▒s─▒na kadar izleyebildik. Hem┼čire han─▒m gelip NSTÔÇÖye ba─člad─▒ ve sanc─▒lar─▒m─▒n ┼čiddetin olduk├ža artm─▒┼č oldu─čunu g├Ârd├╝. Bu bir a├ž─▒dan iyi bir ┼čeydi ama a├ž─▒lma durumunu bilmedi─čim i├žin ├žekilmez geliyordu. Ak┼čam 21:00 oldu─čunda hem┼čire han─▒ma n├Âbet├ži doktorun gelip muayene etmesini istedi─čimi s├Âyledim. O a┼čamada bu sanc─▒lara ra─čmen a├ž─▒lma yoksa art─▒k daha fazla sanc─▒ ├žekmek istemedi─čimi ve kendi doktorum ile g├Âr├╝┼čmek istedi─čimi s├Âyledim. E┼čime ha bire ben bunca sanc─▒y─▒ ├žektikten sonra sezaryene d├Ânecekse beklemenin anlam─▒ yok bari ┼čimdi olsun diyordum. N├Âbet├ži doktor saat 21:30ÔÇÖda gelip yine muayene etti ve bu defa g├╝zel haberi verdi: ÔÇťooo 2,5-3 cm olmu┼č bile.ÔÇŁ Bende m├╝thi┼č bir rahatlama yapt─▒ bu haber. Hemen doktorunuz ile g├Âr├╝┼č├╝p size bilgi verece─čim dedi. 2 dakika sonra gelip epidural i├žin doktorumun izin verdi─čini s├Âyledi. O an acayip mutlu olmu┼čtum. Hem┼čireler odada steril bir mekan yarat─▒p epidural malzemelerini haz─▒rlad─▒lar. Yakla┼č─▒k yar─▒m saat sonra anestezi uzman─▒m─▒z geldi ve g├╝zelce bilgi verip uygulamaya ge├žti. Eli ├žok hafifti hi├žbir ┼čey hissetmedim desem yeridir. Saat 22:30 itibariyle kataterim tak─▒lm─▒┼čt─▒ ama anestezi uzman─▒ ilac─▒ ┼čimdi vermek yerine a├ž─▒kl─▒─č─▒n 5cm civar─▒nda olmas─▒n─▒ beklememizi ├Ânerdi zira s├╝reci yava┼člatma riski var dedi. Ben de ÔÇťolsun ben dayan─▒r─▒m 5cmÔÇÖe kadarÔÇŁ dedim (ah ke┼čke demeseydim diye sonradan ├žok hay─▒fland─▒m).

Bu a┼čamada art─▒k ├žok ciddi sanc─▒lar ├žekiyordum. Belimde katater oldu─ču i├žin e┼čim oraya bask─▒ da yapam─▒yordu. ┼×imdiye kadar a─čz─▒m─▒ a├žmadan tabir-i caizse di┼čimi s─▒karak dayan─▒yordum ama art─▒k ahÔÇÖlamadan sanc─▒lar ge├žmez oldu. Anestezi uzman─▒ bir kez daha gelip 2 doz ila├ž haz─▒rlay─▒p hem┼čirelere b─▒rakt─▒─č─▒n─▒ ve bir 3. doz i├žin de ila├žlar─▒ kar─▒┼čt─▒rmadan b─▒rakt─▒─č─▒n─▒ s├Âyleyip gitti. Saat 12:30 civar─▒ hala n├Âbet├ži doktor gelip muayene etmedi─či i├žin a├ž─▒lman─▒n nas─▒l gitti─čini bilmiyordum ama bir kez daha art─▒k ne olursa olsun epidural istiyorum dedim. Doktor gelip bak─▒nca a├ž─▒lman─▒n 6cm civar─▒na geldi─čini s├Âyledi ve epiduralin neden verilmedi─čini sordu. Me─čer doktorum 3cmÔÇÖde iken epidurale izin vermi┼č ama yanl─▒┼č anla┼č─▒lmadan dolay─▒ anestezi uzman─▒ vermemi┼č. Epidural verildi─činde saat 1:15ÔÇÖi g├Âsteriyordu. Doktor bir sanc─▒ daha ├žekip sonra art─▒k rahatlayaca─č─▒m─▒ s├Âyledi ama ben 2 sanc─▒ daha ├žektim sonra yava┼č yava┼č etkisini g├Âstermeye ba┼člad─▒. Ancak dozu en d├╝┼č├╝k seviyedeydi ve ben gayet ayaklar─▒m─▒ bacaklar─▒m─▒ oynatabiliyordum, t├╝m kas─▒lmalar─▒ hissediyordum ancak sanc─▒lar─▒n sadece %10ÔÇÖu kalm─▒┼čt─▒ ve o an d├╝nyan─▒n en mutlu insan─▒ oldum.

Bu mutluluk sadece 1,5 saat s├╝rd├╝ zira Herman Bey 2:15 civar─▒nda kontrol i├žin gelip muayene etti─činde 8cmÔÇÖe geldi─čimi s├Âyledi. A├ž─▒lman─▒n bir anda h─▒zlanm─▒┼č olmas─▒na hem ┼ča┼č─▒rd─▒ hem de sevindi. Tabi biz de mutlu sona yakla┼čt─▒─č─▒m─▒z i├žin ├žok mutlu olduk. Herman Bey bebe─čin ba┼č─▒n─▒n yukar─▒da oldu─čunu, suyumu patlat─▒p a┼ča─č─▒ inmesini sa─člayaca─č─▒n─▒ ve bu a┼čamadan sonras─▒ i├žin do─čumhaneye gidece─čimizi s├Âyledi. O andan itibaren her ┼čey ├žok h─▒zl─▒ geli┼čti. Hem┼čireler gelip h─▒zl─▒ca beni haz─▒rlad─▒ ve sedyeyi getirdiler. Ben rahat├ža yataktan sedyeye kendi ba┼č─▒ma ge├žtim. Epidural nedeniyle bacaklar─▒m─▒ hissetmemi beklemeyen hem┼čireler duruma biraz ┼ča┼č─▒rd─▒lar. Do─čruca do─čumhaneye gittik. Doktorum suyumu patlatt─▒. Bu arada kas─▒lmalar hala tam d├╝zenli olmad─▒─č─▒ i├žin suni sanc─▒ verilmeye ba┼čland─▒. Saat 2:50 itibariyle art─▒k epiduralin etkisi kalmam─▒┼čt─▒. Doktoruma art─▒k sanc─▒lar─▒ yeniden artan ┼čiddette hissetmeye ba┼člad─▒─č─▒m─▒ s├Âyleyince bundan sonra epidural vermeyece─čini ├ž├╝nk├╝ do─čum s─▒ras─▒nda sanc─▒lar─▒ kendim hissedip bebe─čimi kendi istedi─čim zamanlarda itmemi istedi─čini s├Âyledi. Ben hep epidural ile do─čum yapaca─č─▒m i├žin do─čum s─▒ras─▒nda da ac─▒ hissetmeyece─čimi d├╝┼č├╝n├╝yordum. Dinledi─čim ve izledi─čim t├╝m epiduralli do─čumlar ├Âyleydi. Her ne kadar bekledi─čim gibi olmasa da art─▒k sona ├žok yak─▒n oldu─čumuzu bildi─čim i├žin her ┼čeye tamam diyordum.

Saat 3ÔÇÖten sonra artik ├žok ┼čiddetli sanc─▒lar hissediyordum. O arada e┼čim de ameliyathane k─▒yafetlerini giymi┼č olarak yan─▒ma geldi. Onun elini tutmak bana yeniden g├╝├ž verdi. 3:20 itibariyle art─▒k yava┼č yava┼č itme ihtiyac─▒ hissetmeye ba┼člam─▒┼čt─▒m. Doktorum da hem┼čire e┼čli─činde kendi kendime kendi istedi─čim zamanlarda art─▒k itebilece─čimi s├Âyledi ve yan odaya ge├žti. Yakla┼č─▒k 20 dakika bu ┼čekilde ge├žtikten sonra doktorum geldi ve 10 dakika sonra art─▒k aktif do─čum k─▒sm─▒na ge├žtik. Yine kendi istedi─čim zamanlarda t├╝m g├╝c├╝mle bebe─čimi itiyordum ve doktorum da s├╝rekli beni y├╝reklendirici c├╝mleler kuruyordu. E┼čim de yan─▒mda hep ├žok iyi gitti─čimi art─▒k ├žok az kald─▒─č─▒n─▒ hat─▒rlat─▒p bana g├╝├ž veriyordu. Sanc─▒ aralar─▒nda ÔÇťbu ses benden mi ├ž─▒k─▒yor?ÔÇŁ diyerek kendimle dalga ge├žip rahatl─▒yor, sanc─▒n─▒n yeniden geldi─čini hissetti─čim zaman i├žimden s├╝rekli dua ediyordum. Saat 4:05ÔÇÖte son bir itme ile bebe─čimin ba┼č─▒n─▒n ├ž─▒kt─▒─č─▒n─▒ hissettim. Doktorum da hadi son bir kez daha dedi ve bebe─čim i├žimden kay─▒p ├ž─▒kt─▒. O an ger├žekten de t├╝m ac─▒lar─▒m bitti. Mutlu sona ula┼čm─▒┼čt─▒k. Bebe─čim ├žok az m─▒k─▒rdand─▒ ve doktorum hemen ├╝st├╝mdeki hastane k─▒yafetimi a├žarak bebe─čimi ├ž─▒plak karn─▒m─▒n ├╝zerine koydu. Islak, s─▒cak ve cin gibi bakan bir yavru vard─▒ kuca─č─▒mda. G├Âzlerini g├Âzlerime dikmi┼č tan─▒maya ├žal─▒┼č─▒yordu sanki. Klasik her anne gibi ben de e┼čime d├Ân├╝p ÔÇť├žok sevimliÔÇŁ dedim J Bebe─čimin kordonu hala kesilmemi┼čti. Gerekli haz─▒rl─▒klardan sonra e┼čime kordonu kesmesini s├Âylediler. ─░smini s├Âylerek kordonu kesti e┼čim ve yan─▒ma geri geldi. Hem┼čire han─▒m─▒n yard─▒m─▒ ile bebe─čimi ilk defa emzirdim. 1-2 dakikal─▒k k─▒sa bir emzirme idi ama d├╝nyan─▒n en muhte┼čem ┼čeyi gibi geldi bana.

Sonra ilk muayene i├žin bebe─čimi ald─▒lar. Daha ├Ânceden e┼čime do─čumdan sonra beni b─▒rak─▒p art─▒k bebe─čimiz nereye giderse onun yan─▒nda gitmesini ve konu┼čmas─▒n─▒ s├Âylemi┼čtim. O da unutmad─▒ ve bebe─čimizin yan─▒na gitti. Doktorum da hemen ├╝zerime battaniye ├Ârt├╝p beni s─▒k─▒ca sard─▒. Sonras─▒nda yar─▒m saat s├╝recek diki┼č atma s├╝reci ba┼člad─▒. Minyon oldu─čum ve bebe─čim de 3,6kg civar─▒nda oldu─ču i├žin epizyo gerekmi┼čti maalesef. Diki┼č sonras─▒ hem┼čire han─▒m bir g├╝zel temizledi beni ve tekrar sedyeye al─▒p odama ge├žirdiler. Doktorum da gelip sabah tekrar gelip kontrol edece─čini ama her ┼čeyin ├žok g├╝zel gitti─čini ve benim de ├žok iyi iterek s├╝reci en iyi ┼čekilde kontrol etti─čimi s├Âyledi (moralimi y├╝kseltmek i├žin s├Âyledi─čini d├╝┼č├╝nsem de ho┼čuma gitmedi─čini s├Âyleyemem :)). Hamilelik boyunca bana s├Âyledi─či s├Âz├╝ tekrarlad─▒: ÔÇťdemir gibi han─▒ms─▒n─▒zÔÇŁ. Hemen arkas─▒ndan e┼čim ve bebe─čimiz i├žeri geldi. Hem┼čire han─▒m─▒n yard─▒m─▒yla yine bebe─čimi emzirmeye ba┼člad─▒m. Hem┼čire han─▒m, e┼čim ve bebe─čimle bizi ba┼č ba┼ča b─▒rakt─▒. Yakla┼č─▒k 15 dakika boyunca ├žekirdek aile olarak kald─▒k ve ilk emzirme deneyimim ├žok g├╝zel ge├žti. Hamileli─čim boyunca bu an─▒ hayal etmi┼čtim ve her ┼čey hayallerimdeki gibiydi. E┼čime d├Ân├╝p ÔÇťher ┼čey tam istedi─čimiz gibi oldu ├╝├ž├╝m├╝z bir araday─▒zÔÇŁ dedim ve birbirimize sar─▒ld─▒k.

Yar─▒m saat sonra annem ve babam geldiler. Yavru ku┼čumuz odam─▒zda yata─č─▒nda uyuyordu ve ├žok g├╝zeldi. 2 saat sonra doktorum gelip son bir kontrol yapt─▒ktan sonra her ┼čeyin yolunda oldu─čunu ve istedi─čim zaman du┼č alabilece─čimi s├Âyledi. Ben de zaten bunu duymay─▒ bekliyordum. Do─čumdan yakla┼č─▒k 4 saat sonra du┼čumu alm─▒┼č, makyaj─▒m─▒ yapm─▒┼č, odan─▒n i├žinde dolan─▒yordum. Gelen ziyaret├žiler beni ayakta g├Âr├╝nce ├žok ┼ča┼č─▒r─▒yorlard─▒. 2 gece hi├ž uyumam─▒┼čt─▒m ama kendimi ├žok iyi hissediyordum (tabii bunda do─čum sonras─▒ salg─▒lanan hormonlar─▒n etkisi olmad─▒─č─▒n─▒ s├Âyleyemem). Tek sorun diki┼čler nedeniyle oturamamakt─▒. San─▒r─▒m normal do─čumun beklemedi─čim tek yan─▒ buydu, o da 1 hafta i├žinde ge├žti gitti. Her ne kadar do─čumdan sonraki 1-2 g├╝n ÔÇťbir daha yapmamÔÇŁ demi┼č olsam da ┼ču an normal do─čum yapt─▒─č─▒m i├žin ├žok ama ├žok mutluyum ve ikinci bir ├žocuk sahibi olmaya karar verdi─čimde her ┼čeyin yine tam da bu ┼čekilde olmas─▒n─▒ isterim. Bebek bekleyen t├╝m anne adaylar─▒n─▒n bu s├╝reci en g├╝zel ┼čekilde ya┼čamlar─▒n─▒ dilerim.

3. Hafta

Ilk iki hafta o kadar hizli gecmisti ki ben de haftalar haftalari kovalayacak ve oglus carcabuk buyuyecek diye korkmustum. Meger her hafta oyle degilmis. Iste hizli degil tam tersi uzadikca uzayan bir haftaydi 3. hafta. Nedense bitmek bilmedi gibi geldi bana. Bunda en buyuk etken oglusu ufaktan hasta etmis olmamizdi ­čśŽ Evet malesef ki gecen hafta Carsamba aksami baslayan ufak burun tikanikligi ara ara devam etti bu hafta ­čśŽ Carsamba gecesi cok huzursuzdu ve gece uyku duzeni bozuldu malesef. Normalde aksam 7 gibi gece uykusuna geciyordu yavru ve ilk uyanmasi yaklasik 4 saat sonra olmak uzere 3 saatte bir uyanip emip, gazi cikip, uyuyordu sabah 7:30-8’e kadar. ┬áIsta Carsamba gecesi 2 saatte bir kalkti ve aradaki uyumalarinda da hep mikirdaniyordu. Dolayisiyla beni de cok uyutmadi.

Bu haftanin bir diger onemli olayi ise oglusun ilk ev ziyaretini gerceklestirmis olmasi. Evet tam 19 gunlukken ve bu dunyadaki 20. gununu yasarken Fadik teyzesine yari kirk gezmesine gittik. Daha oglanin dogdugu hafta bize geldiginde Fadik, “yari kirk gezmesine mutlaka bana bekliyorum” dmeisti. Sonra da unutmayip hemen plan yapmaya koyuldu. Biz 4 cift yakin arkadasiz ve sik sik gorusuyoruz. Eskiden aksam yemekleri seklinde olan bulusmalarimiz bebeklerin birer birer dogmasi ile kahvalti bulusmalarina donmustu. Bizim oglan da grubun 3. bebesi oldu. Eskiden tam vaktinde gittigimiz kahvaltiya bu defa yaklasik 1 saatlik bir gecikme ile gidebildik. Bu da demektir ki bundan sonra planlanan saatten 1 saat once cikacak gibi hazirlanmaya baslamamiz gerekiyor. Aslinda hazirdik ama oglan son dakikada emmek isteyip emme suresini de yarim saate cikarinca isler sarkmis oldu. Olsun ama iyi ki emmis, yol boyunca uyudu ufaklik. Yukarida fotograf da Fadik Teyzesi’nin evinde Zeyno Teyzesi’nin kucagindayken benim tarafimdan cekildi ­čÖé

Donuste de yola cikmadan once uzun emdi. Yine uyudu arabada cok sukur. Tabi emzigin etkisini unutmamak gerekir. Ilk gunden emzige alistirmakla ne kadar iyi yaptigimizi her gun bizzat yasiyoruz. Beni okuyan anne adaylari bence hic cekinmeyin bizim yaptigimiz gibi dogdugu gun emzikle tanistirin. Sonradan alistirmasi cok zor (hatta cogu zaman imkansiz) oluyormus. Ilk 1 hafta sanirim ideal zaman ­čÖé bilginize. Emzik ozellikle arabada hayat kurtaran bir sey. Bir de tabi memede uyuyan bebegi yatagina koyunca acilan gozleri kapatmasinda da oldukca yardimci. Gazin cikmasi konusunda da yardimci oldugunu dusunuyorum sahsen. Sonucta bence emzik super bir icat!

Dogum hikayemiz hazir bu arada. Bugun yarin yayinlayacagim ­čÖé