Monthly Archives: November 2011

Uyku

Eveeet uyku ile ilgili ilk yazimi yaziyorum. Hadi hayirli olsun. Bakalim bu oglan buyuyene kadar kac kere daha uyku konulu yazi yazacagim. Iyisi mi bir de uyku etiketi ekleyeyim dedim, malum lazim olacak 🙂

Oglus dogdugundan beri genel olarak uyumlu bir bebek. Oyle zir zir aglayan, surekli kucak isteyen bir bebek hic olmadi daha dogrusu olmamisti babanesi 3 gunlugune ziyarete gelip kucagindan indirmeyip butun evi dolastirana kadar deyip konuyu dallandirmadan uyku konusunda devam edeyim. Efenim bu oglus ilk 40 gun bir melek gibiydi. Gunduzleri de geceleri de guzel uyuyordu. Gunduzleri en az 1 saat olmak uzere araliklarla 3-4 kere uyuyor, sonra aksam 6:30-7:00 oldu muydu hoop gece uykusuna geciyordu. Eger babasi erken gelmisse biraz birlikte vakit gecirebiliyorlardi. Gecenin ilk uykusunu en az 3 saat yapiyor hatta 4,5 saate kadar cikariyordu. Ilk uyanmadan sonra da 3 saatte bir 2 kere daha kalkiyor, sonra sabah oluyordu zaten onun icin (sabah 6 civari). Biraz oynayip, ki en sevimli hali oluyor sabahlari malum, emzirip, sonra yine yatiriyordum ya da anane veya babaya devrediyordum, onlar bu islemi yapiyorlardi (emzirme haric tabi hehe).

40’i cikti oglumuzun gunduz uykulari azalmaya basladi. Tamam eyvallah buyuyor normal olan bu dedim. Suresi kisalmisti ama yine en azindan 1 saat uyuyordu bir uyudu mu hatta ilk gunduz uykusunu 2 saat civarinda yapiyordu. Ta ki 2 aylik oldu bir haller oldu bu yavruya. Dedim ya bayram gezmesinden sonra biraz sapitti diye iste gunduz uykulari iyice zivanadan cikti. Eleman tek seferde en fazla 30 dakika uyuyor. Hatta genelde 25 dakika sonra uyaniyor ve en az 1,5 -2 saat uyanik kalip yeniden uyuyor. Tabi yine 25 dakika. Hal boyle olunca gunduz uykulari cok azalmis oldu. Ben de hic bir sey yapamaz hale geldim. Hemen uyanacagini bildigimden acil ne yapilmasi gerekiyorsa anca yapiyorum. Resmen baska hic bir seye vakit kalmadi. Hadi onu da gectim, eleman gece uykularina erkenden gecmeye basladi. 5:00’a kadar zor tutuyorum. Hatta eger zorla uyanik tutmussam cok zor uyuytuyorum yeniden. Uyutuyorum derken emzik mucadelesinden bahsediyorum. Emzik ile uykuya daliyor oglus ama oyle hop diye emzigi alan tiplerden de degil. Ben itiyorum o itiyor, ben itiyorum o itiyor seklinde bir kac seanstan sonra aliyor emzigi. O arada huysuzlanmis agliyorsa ninni soyluyorum ama tam dalmadan once mutlaka ninni soylemeyi birakiyorum ki kotu bir uyku aliskanligi kazanmasin. Hos emzik de cok iyi bir aliskanlik degil ama yine de kotunun iyisi. Neyse bu durumdan babasi memnun degil tabi ki cunku oglunu sabahlari gorebiliyor sadece. Sabah uykularini cok seven baba nasil oluyorsa sip diye kalkiyor oglunu sevmeye 🙂 Tabi en sevimli hali kacirilmaz hele de bu o gun icin tek gorusme koklasma firsati ise hic kacirilmaz.

Gunduz uykularini biraz uzatabilsem sanki gece uykusuna da gec gececek gibi hissediyorum ama bir cok sey denememe ragmen basarili olamadim. Sanirim bizim oglan hep boyle kafasina gore takilacak. Neyse en azindan gece uykulari hala cok kotu degil. Hos 2-3 kere uyandiriyor beni hala ve sabah 5’te artik sabah oldu deyip civildiyor ama olsun. Bunu idare edebilirim.

Ha bir de su mevsu var. Gece uykusuna erken geciyor, o nedenle erken uyaniyor diye dusunuyordum, yanilmisim. Evet test edip onayladim gece uykusuna gec yatirinca ya ayni saatte ya da daha erken kalkiyor ve kesinlikle daha gec degil. Mantigim almiyordu ama bugun Blogcu Anne Elif‘in yazisini gorunce “hah iste tek sorun bizde degilmis” dedim. Meger genelde oyleymis de haberim yokmus. Ben yine de gunduz uykularini uzatmanin pesindeyim, nasil basaracagim bilmiyorum. Aslinda ben degil oglus nasil basaracak onu merak ediyorum. Netekim bugune kadar ben ne yaparsam yapayim her seyi kendisi belirleyen bir oglum var. Uyku rutinleri de dahil buna. Hadi bakalim hayirlisi diyor ve uzun gunduz uykulu gunlerin yeniden gelmesini heyecanla bekliyorum.

Ilk Bayram ve Sonrasi

Oglusumuz ilk bayramini gecirdi. Arefe gunu Orhangazi’ye gidip babane ve dedesini gorduk. Uzun zamandan sonra ilk defa baska bir evde uyumaya calismak zor oldu tabi. Etrafi seyretmekten uykuya dalamadi. Bir de yataginin kenarindaki duvarda balina sticker’imiz var malum. Oglus emzigini alip, balinasina donup uyumayi pek seviyor. Eee balina olmayinca ve balina yerine ilgi cekici seyler olunca biraz gerildi. Once huzursuzlanip biraz mizildandi, sonra kucagimda uykuya daldi. Bayramin ilk gunu ise amcasi, yengesi ve kuzeni Kerem geldiler. Oglus gayet guzel eglendi. Kerem cok tatli tam 8 aylik koca bir oglan olmus masallah. Oglus uyurken onu bol bol sevdim.

Ogleden sonra da yola cikip dogru Ankara’ya ananenin evine gittik. Yol boyu uyuyup bizi hic yormadi oglus. Aksam eve cikinca uyandi, emdi sonra da anane, teyze ve dedesine gulucukler sacti. Normalde gece uykusuna gectikten sonra hic sosyal etkilesimde bulunmuyoruz ama o gun oglusun cani gulucukler sacmak istedi. Neyse ki bu sadece 10 dakika surdu. Sonra yalniz birakinca tekrar uykuya daldi. Masallah guzel bir gece gecirdik. Sonraki gunlerde de diger teyzeleri ve kuzenleri ile tanisti. Genel olarak iyi bir performans gosterdi. Ustelik ananenin evinde kendi evinde oldugu gibi hep kendi basina uyudu, hic kucaga gerek kalmadi. Persembe sabahi da donus yoluna cikip evimize geldik ogleden sonra 1 gibi. Yol boyu yine uyudu, bize musade etti sagolsun ama donuste hesaplar biraz karisti.

Oglus 59 gunu dogru durust aglamadan gecirdi ve 2. ayin son 2 gunu gaz sancisi nedeniyle malesef biraz aglamali gecti. O agladikca ve ben care olamadikca ben de aciyordum musluklari. Ana ogul agliyoruz 😦 Sonra diyorum ki kendine gel, sen sakin olacaksin ki oglus da sakinlesecek. Simdiye kadar hic sallamadik oglani. Yatagina birakiyoruz ve kendi kendine uykuya daliyordu. Tabi bu gaz sancilari oglani mahfedince uyku zamanlarini da sasirdi yavrucak. Hal boyle olunca kendi kendine dalmayi birak, yatagina bile koyunca kivranip aglamaya basladi. Gerci simdi hakkini yemeyeyim, sabah saatlerinde yine kendi kendine uyuyor ama ogleden sonra sancilarimiz artiyor. Peki nereden cikti bu gaz? Bir kac tahminimiz var. Malum sancilar Ankara donusu basladi. Ya Bolu’da mola verip altini degistirdigimiz sirada usuttuk ya da yol boyu uyuyan minik tosbagamizin felegi sasti ve uzun yolculuk gaz sancilarinin baslangici oldu. Tabi hic bir fikrimiz yok. Belki de olasi vardi ve oldu 😦  Yine de cok sukur iyiydi oglumuz, en azindan gece uykusuna gectikten sonra eski haline donuyordu 🙂

Gaz sancilari cok sukur ki sadece 3 gun surdu ve sonra kendiliginden gecti. Simdilik uyku saatlerini sasirtmadigimiz zaman (yani uykusu oldugu halde uyanik tutup yormadigimiz zamanlar) kendi kendine uyuyor. Gunduz uykularinda zorla emzigi veriyorum agzina, bir sure elim uzerinde oluyor yoksa hoop diye atiyor emzigi. Belli bir sure sonra guzel guzel emmeye basliyor emzigi ve bir kac dakika icinde uykuya daliyor. Hep kendi yataginda yatiriyoruz. Bu ara gece uykusuna cok erken gecmeye basladi. En gec saat 5’te bizim eleman uykuya gecmis oluyor. Eger biraz daha uyumasin deyip uyanik tutarsam sonra bana patliyor ve kucagimda biraz sallamak zorunda kaliyorum. Benim de en co korktugum sey bun ualiskanlik haline getirmesi oldugu icin pasa pasa uyku vakti gelince hemen yatiriyorum oglani. Gunduz uykularina guzelce gecerken gece uykusuna gecme konusunda biraz inat ediyor ama sonunda uyuyor kendi kendine. Bazen ninni soyluyorum bazen sadece odada durup bekliyorum. Tabi oglanin beni gormedigi bir yerde 🙂

Gunduzleri artik mutlaka disari cikiyoruz. Hava soguk da olsa hic farketmiyor. Acik havayi pek seviyor oglan. Hemen uykuya daliyor. Fotografta gordugunuz gibi wrap sling kullaniyorum ve cok memnunum (en azindan simdilik). Henuz belimi agritmadi ve oglani da cok guzel kavradigi icin o da cok mutlu. Kafasini dayiyor gogsume ve disari ciktiktan br kac dakika sonra uyuyakaliyor. Dun uyumasin etrafi seyretsin diye yuzu disari donuk olacak sekilde koydum. Bu defa da 5 dakika sonra uykuya daldi. Kafasi da one dogru dusuyor 😦 Elimle destek ola ola yurudum, sonra hoop yeniden bana cevirdim. Yine babasini ziyaret ettik okulunda 🙂 Bugun ise ters istikamette yuruyup Etiler Starbucks’tan kahvemizi alip donduk. Bana kahve oglana da yuruyuz pek iyi geldi. Ah bir de slingin icindeyken oturabilsem ne guzel olacak ama pek mumkun degil. Zaten yurumeyi birakir birakmaz uyaniyor hemen ve felegi sasiyor biraz. Bakalim ilerleyen gunlerde nasil geziler bizi bekliyor?

Cok sukur simdilik her sey yolunda. Arada duzenini sasirsa da genel olarak uyumlu hala oglumuz. Insallah bunu bozmayiz diye dua ediyorum her gun. Gunduz ne yaparsa yapsin gece uykusu kotuye gitmesin de baska sey istemem diyorum. Bakalim neler olacak 🙂

2. Ay

Bugun 2. ayimizi doldurduk 🙂 Zaman hamilelikte oldugu gibi cok hizli geciyor. Hatta hamilelikten daha da hizli sanki. Oglus buyuyor. Her gun gordugum halde ben bile buyudugunu farkediyorum. Pazartesi gunu kontrolde kilo ve boyunu ogrenecegiz. Benim tahminim 62cm civarinda bir boya ve 6250gr gibi bir agirliga ulastigi. Bakalim tahminim dogru cikacak mi?

Bu beyaz tenli, mavi gozlu cocuk benden mi cikti diye dusunuyorum. Hani dogurdugumu gormemis, dogar dogmaz karnima koyulmamis olsa diyecegim yok bu cocugu baskasi dogurdu ama yok ben dogurdum. Hem de gayet hissederek, her seyi duyarak 🙂 Ustelik babasina cok benziyor (tamam agiz ve dudaklar bana benziyor ama uyanikken goren herkes ayni baba diyor). Ileride gozleri ne renk olur bilmiyorum ama bu ara pek tatli oldu masallah. Aman nazar etmeyeyim 🙂

Gelelim bu ay neler yaptigimiza.

  • Kirkimiz ciktiktan sonra oglus buyumeyi hizlandirdi sanki. Fiziksel buyumenin yaninda hareketler olarak da buyudu sanki. Artik daha anlamli bakiyor. Beni taniyor ve hemen suratina kocaman bir gulumseme yerlestiriyor.
  • Gece uyanmalarinda sesler cikarip gulumseyerek uyumamaya calisiyor ama ben bu sevimli yaratiga o firsati pek vermiyorum. Geceleri mumkun oldugunca konusmuyor, konusmam gerekirse kisik sesle konusuyorum.
  • Uyumadan once ve acikmadan uyandiginda (yani aglamadan uyandiginda) duvardaki balinasiyla konusuyor. Hem de ne konusma, agular bugular ooolar. Ne ararsan var yani 🙂 Bazen kiskanmiyor degilim balinayi 😛
  • 6. haftadan itibaren konusma olayini ilerletti. Agu, bugu, gugu seklinde cevaplar veriyor bize. Hatta bu ara repartuarini epey ilerletti ve cigliklari da ekledi. Benim sesimi duymasi bile sakimaya baslamasina yetiyor. Hele sabah 6 gibi uyandiginda ne mutlu oluyor ve nasil civildiyor anlatamam. Ben de uykusuz bile olsam bu mutlu tosabagaya eslik edip 1 saat guzel guzel oynuyorum. Sonra yine uyuyor da ben de biraz dinleniyorum.
  • Yine 6. haftadan beri gulumsemesi iyice bir artti, gulmelere dondu. Agzini aca aca gulumsuyor. Ozellikle sabahlari (genelde 6:30 civarinda oluyor bu) super gulumsuyor. Gel de o guzel yanaklarina ve boynuna yumulup opup koklama. Gece aglamalarini duymayan babasi bu sabah agularini ve gulumsemelerini duyup hemen uyaniyor.
  • 7. haftanin icindeyken yumrugunu ve bas parmagini emmeye basladi. Hem de cok cok cok seklinde sesler cikararak.
  • Tukurukler cikarmaya basladi artik. Yakinda onluk takmaya baslayabiliriz. Bu ara gaz sancilari ile bogusuyor ve o siralarda iyice tukurukler cikariyor.
  • Tanimadigi kisileri gorunce once bir yuzlerine bakip inceliyor sonra eger isine gelirse gulumseyiveriyor. Yok cani istemezse gulumsemeyi birak kaslarini catip kaliyor. Eger size gulumsesin istiyorsaniz bol bol konusup gulumsemeniz lazim. Karsisinda konusulmasina bayiliyor. Bir yandan dinleyip bir yandan da agularla eslik ediyor.

Aklimda daha cok sey vardi ama simdilik bu kadar olsun. Aklima gelince eklerim belki baska maddeler 🙂

Oglusum ileride bu satirlari okursan sana da iki lafim var. Uyurken o kadar masumsun ki seni saatlerce seyretmek istiyorum. Beni her gordugunde ve sesimi duydugunda agzini aca aca gulumseyip agularla karsilik veriyorsun ya, icimin yaglari eriyor. Mis gibi kokuyorsun, koklamaya doyamiyorum; yumusacik tenin var, opmeye doyamiyorum. Bu ara sancilardan agliyorsun ve ben bazen kiziyorum sana ya iste aslinda sana degil de derdinin ne oldugunu anlayamadigim icin kendime kiziyorum. Sen sakinlesip uyuyunca da uzuluyorum derdini daha cabuk anlayip cozemedim diye. Bugun seni uyurken izledikten sonra gelip babana ne dedim biliyor musun? “Bu oglan bugune kadar yaptigimiz en iyi sey, iyi ki var” 🙂 Insallah gelecek cok daha guzel olacak oglum, bana umut veriyorsun.