Monthly Archives: March 2012

6. Ay

Yine geç kaldım 6.ay yazısını yazmakta. Oysa kaç kere geçtim klavyenin başına ama bir türlü başlayamadım. Şimdi en azından başlangıcı yapıyorum zira yakında her şeyi unutacağım.

Fadik Teyze'sinin kucaginda bir saskin 🙂

Bu ay neler yaptık, nasıl geçti kısaca yazayım

  • Bu ayın en önemli olayı AET’nin artık fır fır dönmeye başlaması. Hasta olduğum bir gün evde dinlenirken yüsüstü yerde oynayan ufaklık bir hamle ile hoop sırtüstüne dönüverdi. Aaa diye sevinç çığlıkları attım tabi ki 🙂 Gerçi çığlık atacak halim olmadığı için ufacık bir ses çıkardım diyebiliriz. Suratıma bakıp sırıtmaya başladı yavrum 🙂
  • Bu dönme hareketi beklenen bir şeydi zira sırtüstü yatmayı çok seviyor kendileri. Esas olay tam tersini yapabilmekti ve oğlus tam 1 gün sonra onu da başardı. Bu defa bakıcısı Neroş mutfaktaydı ve ben hemen onu da çağırdım. Yaptı yaptı diyerek. Bizim bu sevinç çığlıklarına bir anlam veremeyen Emroşko yine sırıtmakla yetindi.
  • Sonraki gün Cumartesi’ydi ve babası da evdeydi. O gün maharetlerini bir bir babasına da sergiledi. 1 haftanın sonunda istediği her yere döne döne ulaşan minik bir adam vardı evimizde.
  • Dönmeye başlamasıyla uzun zamandır uğraştığı şeyi yapıp geri geri sürünmeye de başladı. Bir de kendini yattığı  yerden 360 derece (kafa-ayak hizasında) döndürmeyi becerdiği için tehlike sinyalleri çalmaya başladı. Artık evi daha güvenli hale getirmenin tam vakti bu aralar.
  • Bu ay ilk defa 24 saat kaka yapmadı (günde 3-4 kere yapan bir bebek için büyük olay) ama arkasından acısını çıkardı (boynuna kadar kaka yaparak)
  • Bu ayın başında kendi isteğiyle emziği bıraktı. Zaten sadece uykuya dalma aracı olarak zorla tarafımdan kullanılıyordu. Sonunda inatlaştı ve bu ay emziksiz uyudu. Şu aralar ara ara yine deneyerek emziğe yeniden alıştırma çalışmaları yapıyorum zira gece uyandığında da emzirmeden kolayca uyutmanın en güzel yolu 🙂
  • Uykuyla ilgili ayrı bir yazı yazacağım ama şunu söyleyeyim bu ay gündüz uykularına direnme ayıydı. Çok şükür ki ay sonuna doğru yeniden daha kolaylaşmaya başladı (çok şükür).
  • Bu ayın son haftasında gündüz uykularını 2’ye düşürdü. Nasıl mı? Efendim ilk kez (8. haftadan sonra) 1,5 saatin üzerinde gündüz uykusu yapmaya başladı. Eskiden 25-30 dakika arası olan uykular önce 45 dakika-1 saate çıktı. Sonra bir Pazartesi çat diye uzun uyumaya başladı. Şimdilerde sabah ilk uykusunu 1,5-2 saat, öğleden sonraki 2. uykusunu ise 1-1,5 saat arası uyuyor. Bir daha da uyumayıp 18:30-19:00 arası gece uykusuna geçiyor.
  • Müthiş güzel kahkahalar atmaya başladı. Hele sırıtması yok mu? Ağzını aça aça kocaman gülümsüyor.
  • Yabancılara karşı da çok sevecen. Kimseye ağlamıyor. Yeni gördüğü kişileri önce bir güzel süzüyor, izliyor (gözlerini ayırmadan) sonra da gülümsemeye başlıyor. Salih dedesi bu duruma bayılıyor.
  • Çığlık atıyor, bağırıyor, değişik sesler çıkarıyor.
  • 4 aylıktan beri sürekli ayakta durmak istiyor. Bu ay ayakta durup bir de adım atmayı istiyor. Neroş’un kucağında yukarılara doğru tırmanmaya bayılıyor. Emeklemeden yürümeye başlama sinyalleri verse de ben önce emeklemesinden yanayım. Biraz mola verelim yahu 🙂
  • Genel olarak mutlu, huzurlu bir bebek. Her gören ağız birliği etmişçesine bunu söylüyor. Geçen hafta yaptığım O.gazi ziyaretinde de ilk defa AET’yle tanışan bir baba da aynı şeyi söyleyince çok şaşırdım. Umarım bu huzuru hep devam eder.
  • Gece uykuları da çok şükür fena değil. Arada bozulduğu oluyor tabi ki. Uyku konusu yeni bir yazı konusu olacak 🙂
  • 6 ay sadece anne sütü aldı. Su da dahil başka bir şey içmedi. Bununla birlikte bu ay sonunda kilosu 9200gr ve boyu 73,5cm. Evet basketbolcu olma yolunda emin adımlarla ilerliyor 🙂
  • İlk defa aşıdan sonra huzursuzlanmadı. En çok bu aydan korkarken en kolay bu ay geçti diyebilirim 🙂

Daha yazacak bir sürü şey vardı ama unuttum 😦 Bir daha ki sefer söz, daha erken yazacağım, unutmadan.

Advertisements

Yarım yılı geride bırakırken…

12 Eylül Pazartesi günü 40 hafta 4 günlük anne karnı macerasından sonra sabaha karşı 4:05’te dünyaya gelen güzel bebeğim AET’m bugün tam 6 aylık oldu. 6. ay yazımız çok yakında gelecek. Tarihe bir not düşmek istedim. İyi ki geldin dünyamıza güzel bebeğim. Yüce Rabbime binlerce şükürler olsun bizi senin ailen olarak seçtiği için. Seni çok ama çok seviyoruz. Gülen gözlerin bu parlaklığını hiç bir zaman kaybetmesin inşallah.