Monthly Archives: May 2012

8. Ay

Arada yazmaya söz vermiş olsam da yine işlerin yoğunluğundan fırsat bulamadım. Daha fazla geciktirmeden 8.ayda AET ile neler yaptık yazayım. Bu ay yine bizim için ilklerin yaşandığı bir ay oldu.

  • AET ilk dişini 8 aylık olmaya 1 hafta kala çıkardı. Alt ön dişlerden sol diş ilk görünen oldu. 6 gün sonra ise hemen yanındaki diş patladı. 2-3 gün içinde her iki diş de aynı seviyeye geldi. Bu ara hızla büyümeye devam ediyorlar. Çok şükür ki sıkıntılı bir süreç değildi ilk dişlerin gelişi. Darısı yeni geleceklerin başına.
  • Bu ayın başında doktor kontrolünden sonra annesinin okulunu ziyaret etti. Herkese gülücük dağıttı ve ortamda ben olmadan da gayet eğlendi.
  • Arabada annesiyle tek başına yolculuk yaptı ve hiç sorun çıkarmadı. Yaklaşık 2 aylık olduğundan beri arabada ön koltukta oturuyorum ki yanında kimse olmadan da, yani ben araba kullanırken, yolculuklarda sorun çıkarmasın. Bunun ne kadar iyi bir şey olduğunu da tecrübe etmiş oldum.
  • İlk kez hasta oldu. Ateşi 39 dereceye kadar çıktı ama şükür ki 2 gece 3 gün süren ateş geride iz bırakmadan terk etti. İlk defa gece uyumayan bebeğin ne kadar zor ir şey olduğunu da anlamış oldum. Zira kucağımdan yatağına bırakınca çığlığı basan bir oğlan vardı ve benim tanıdığım bebeğim değildi. Meğer ateş yüzünden çok rahatsızmış ve sakinleşmek için de beni istiyormuş. Bunu anlayana kadar ne kadar zorlandığımı ve dellendiğimi tahmin edersiniz.
  • Anne ve babasının arkasından dudak büküp ağlamaya başladı. Hala bazı sabahlar ağlıyor arkamızdan ama bazı sabahlar hiç sallamıyor. Ağlamasındanda sallamamasını tercih ederim zira bizim için de arakda ağlayan bir minik bırakmak kolay olmuyor.
  • İlk hecelerini söylemeye başladı. Daha önceden de aslında rararara şeklinde bir şeyler söylemiş sonra da bu hecelerin yerini çığlıklar almıştı. Bu ay ise üstüste artık hecelerle konuşma çalışmalarını hızlandırdı. “avvavvavaavva” şeklinde başlayan konuşma çalışmaları hızla “bababababa”ya doğru ilerledi.
  • Artık uzun süreler desteksiz oturabiliyor. Dahası yatar pozisyondan takla atar pozzisyona gelip oradan poposunu hoop diye yere koyup oturur pozisyona geçebiliyor. Dolayısıyla uyusun diye yatağına bıraktığımızda bir süre sonra cıvıltılarına gidiyoruz ki oturmuş kendi kendine oynuyor. Bu durum sadece annesi uyuturken oluyor nedense. Bakıcısı ya da anneannesi varsa koloyca kendi kendine uyuyor ama annesi varsa uyumak istemiyor pek. Neyse ki gece uykularına geçiş hala düzenli.
  • Bu ay ilk defa gece uykusundan kahkahalarla uyandı gecenin bir yarısı. Ödümü patlattı diyebilirim. Başta ağlıyor zannederek odasına gittim. Kucağıma aldığımda gözler fal taşı gibi açık kıkır kıkır gülen bir oğlan vardı. 5 dakika kadar ara ara kahkahalarına devam etti ama sonra kendine geldi. Neyse ki yatağına tekrar bırakıp çıktıktan 15 dakika sonra kendi kendine uyudu.
  • Artık pütürlü yemeye başladı. Hala kusacakmış gibi davransa da bu konuda oldukça ilerledi.
  • En sevdiği şey poposunu havaya dikip takla atma pozisyonuna (fotoğraftan görüldüğü gibi) geçmek. Sanırım ayağa kalkmaya çalışıyor ama kısmetine oturmak düşüyor 🙂
  • Artık altını değiştirmek, banyo sonrası kremleyip pijamalarını giydirmek işkence gibi bir şey çünkü hiç yerinde durmuyor. Sürekli bir hareket halinde. Haliyle ben de çok yoruluyorum.
  • İşten gelince mutlaka birlikte dışarı çıkıp lojmandaki çocuklarla ve tabi anne babalarıyla sosyalleşiyoruz 🙂 Hem bana hem de Emre’ye iyi geliyor. Tek sorun ağırlaşan Emre’yi taşımak 😦 Kollarım kopuyor desem yeterli olur sanırım. Üstelik bu ay hiç kilo almamış (boyu 1,5cm daha uzayarak 76cm’e ulaşmış) ama bana oldukça ağır geliyor artık. Bir an önce yürümeye başlasa fena olmaz aslında 🙂

Şimdilik bu kadar…

7. Ay

Bir aslan miyav dedi 🙂

Önnot: Fotoğraf eklenecek 🙂

 

8 aylık olmaya 1 hafta 2 gün kala nihayet 7. ay yazısını yazmaya başlıyorum. Bitirebilir miyim emin değilim ama olsun sonunda başladım ya 🙂 7. ay bizim için ek gıdaya geçiş ayı oldu aslında. 6.ay kontrolünden 5 gün sonra ufaktan ek gıda işine giriştik. Bunun için ayrı bir yazı yazmayı planlıyordum ama planlarımın yüzde kaçını yapabildiğimi düşününce buraya eklemeye karar verdim. İlk olarak öğlenleri sebze çorbası ile başladık. Minik taze patates, havuç, balkabağı ve irmikten oluşan çorbayı pişirip, üzerine zeytinyağı ekleyip püre haline getirdik. İlk günler 2-3 çay kaşığı ancak yiyebildi diyebilirim. Zaten bu ayda amaç tatlara alıştırmaya çalışmaktı. 5 gun sonra her 3 gunde bir yeni sebze ekledik corbaya. Tabi sebze sayisi cogalinca karisik vermeye basladik. Bu ayın sonlarına doğru 3-4 yemek kaşığına kadar çıkardı corba miktarıni. İlk 15 gün bu şekilde öğlenleri çorba verip üzerini anne sütü ile tamamladık. 15 gün sonra çorbaya kuzu kıyma eklemeye başladık. Aynı zamanda öğleden sonra 4 gibi de günlük mayalanmış yoğurt vermeye başladık. Yine azar azar başlayıp gün geçtikçe miktarı arttırdık. Bu öğünleri hep anne sütü ile tamamladık zira hala en büyük besin kaynağı anne sütü oğlum için.

Bu ay neler yaptı diye nurturia’daki anı defterine baktım (iyi ki oraya bir şeyler yazmışım da unutmadım. Gerçi bir çok şeyi oraya da eklemeyi unutuyorum ama olsun hiç yoktan iyidir).

  • 6. ay aşıları tarihe AET’nin hiç mızmızlanmadığı ve hiç etkilenmediği aşılar olarak geçti. 2. ve 4.aylardaki mızmızlıktan sonra 6.ay çok korkutuyordu beni ama eleman hiç hissetmedi bile. Aşıdan sonra azıcık ağladı ve hemen sustu. Hepsi bu 🙂 Darısı 1.yaş aşılarının başına 🙂
  • Havaların güzelleşmesi ile dışarıda olmanın keyfine vardı ve her gidenin arkasından dışarı çıkabilmek için tüm gücüyle kapıya gitmeye çalıştı. Anne ve babasının arkasından dışarı gitmek için ağladı (bu aralar dışarı gitmek için değil ama anne babası işe gitmek için montları giymeye başlayınca dudak büzüp ağlamaya başlıyor 😦 çok zor oluyor bize de).
  • Anneannesi geldi ve geldiği sabah gel gel yapmayı öğretmiş. Beni gel gel yaparak karşıladı sabah sabah ama bir daha da yapmadı. Daha doğrusu biz yap deyince yapmıyor ancak özellikle gündüz uykularına dalmadan önce eller sürekli gel gel yapıyor.
  • Aynı şekilde istediği zaman alkış yapıyor ama biz hadi alkış dediğimizde zerre sallamıyor.
  • İlk kez konuşma çalışmalarına başladı ve ilk heceleri çıkardı: vavararababa kerişimi heceler çıkarıyor ama her zaman değil, arada canı isterse 🙂
  • Uyuması için yatağına bıraktığımda sağına dönüp şarkı söylerek uyumaya çalışıyor. Artık yeni yatış pozisyonu sağa dönüp popoyu çıkarmak şeklinde.
  • Bu ay  favorı kişisi annesiydi 🙂 Her kimin kucağında olursa olsun anneyi görür görmez iki koluyla anneye atılıp illa annesinin kucağına gidiyor. Göz sürekli annesinde (nihayet babasının tahtını sallayabildim) 🙂
  • İlk kez gezmeden eve döndüğümüzde ever girmemek için ağladı.
  • Ek gıdanın yanı sıra su içmeye başladı artık 🙂 Başlarda tadını hiç beğenmedi ve dudaklarını kilitledi ama 2 hafta içinde ufak ufak alıştı. Bu arada suyu bardaktan içiyor. Ne biberon ne de suluk hiç işe yaramadı. Suluğunu diş kaşıyıcı olarak kullanmakta kendisi.
  • Kucaktan kucağa dolaşan bir sosyal kelebek oldu 🙂 7.ay kontrolünden sonra okula götürdüm oğluşu. Üstelik ilk kez oğlumla yalnızken araba kullandım. Hiç fena bir deneyim değildi. Okulda kucaktan kucağa dolaştı. Bir ara ofise çıkmam gerekti, döndüğümde güvenlik görevlilerinin kucağında etrafa gülücük dağıtıyordu. Annesini hiç aramıyor diye şaşıranlara inat ben pek mutluydum halimden 🙂
  • Artık iyice hareketli bir bebek oldu. Kucağımda sakin sakin durmak varken bizim eleman ne yapıyor? Elleriyle beni itip poposunu dışarı çıkarırken bir yandan da aykları ile tepeme tırmanmaya çalışıyor. Ben de bu arada bolca kol kası yapıyorum.
  • 6 ay dolduktan sonra artık oturma çalışmalarına başladık ve bu ay 5-10 saniyeliğine de olsa desteksiz oturabiliyor. Daha sonra yana devriliyor ama olsun 🙂

Aklımda daha doğrusu anı defterinde kalanlar bunlar 🙂 Bu ay sonu itibariyle boyu 74,5cm ve kilosu 9750gr 🙂 Evet basketbolcu yapabiliriz 🙂